مقایسه تاثیر اینداکشن به دو روش ضربانی و مداوم بر نتایج حاملگی در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان ۲۹ بهمن تبریز در سال ۸۶- ۱۳۸۵
چکیده
مقدمه: فعالیت ناکافی رحم بعنوان یک علت شایع و قابل اصلاح پیشرفت غیرطبیعی زایمان میباشد که با تجویز اکسی توسین تصحیح می شود. این واقعیت که طولانی شدن بی مورد زایمان، ممکن است در بروز عوارض و مرگ و میر دوره پیش از تولد نقش داشته باشد، استفاده از تزریق داخل وریدی اکسیتوسین در درمان انواع مشخص انقباضات غیر مؤثر را باعث شده است . مواد و روش ها: در این مطالعه 100 زن باردار مراجعهکننده به بیمارستان 29 بهمن تبریز در مطا لعهای نیمه تجربی شرکت کردند. به طوریکه بصورت تصادفی در گروه تحریک زایمان به روش ضربانی یا مداوم قرار گرفتند و پیشرفت زایمان تحریک بیش از حد رحم، آپگار و هیپر بیلی روبینمی نوزاد، مدت زمان زایمان و طول مرحله سوم زایمان اندازهگیری شد . یافته ها: بر اساس یافتههای پژوهش، ازنظر پیشرفت زایمان، هیپراستیمولیشن در طی اینداکشن، آپگار و میزان هیپر بیلی روبینمی نوزاد، تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0 p> ). ولی از نظر مدت زایمان (022/0 p= ) و نوع زایمان (008/0 p= ) و دوز مصرفی اکسیتوسین تفاوت معنیدار بود (0005/0 p< ). بحث و نتیجه گیری: اثر تزریق ضربانی اکسیتوسین روش آسان تر و فیزیولوژیک تر برای ایجاد انقباضات موثر رحمی بوده و طول مدت زایمان و میزان زایمان غیر طبیعی (زایمان با واکیوم و سزارین) را کاهش میدهد. همچنین میزان مصرف اکسیتوسین در این روش نسبت به روش مداوم به طور قابلملاحظه کمتر است .