بهینه سازی زمان تغذیه لاروهای قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss ) از ناپلئوس آرتمیا و جیره تجاری
چکیده
به منظور بررسی زمان بهینه تغذیه لاروهای قزل آلای رنگین کمان ( oncorhynchus mykiss ) از ناپلئوس آرتمیا و جیره های تجاری، آزمایشی به مدت 24 روز در کارگاه مداربسته قزل پرور شهرستان اراک صورت گرفت. لاروهای قزل آلا با میانگین وزنی 002/0 ± 1/0 گرم در 10 روز اولیه به سه تیمار در 3 تکرار تقسیم بندی شده و به ترتیب با غذای آغازین ( sft ) قزل آلا ( گروه a ) ، ناپلئوس آرتمیا ( گروه b) و ترکیبی از غذای تجاری و ناپلئوس ( گروه c) تغذیه شدند. در سری دوم آزمایش که از روز یازدهم تا روز بیست و چهارم به مدت 14 روز به طول انجامید، تیمار b به دو گروهb1 ( sft ) و b2 ( sft + ناپلئوس ) و تیمار c نیز به دو گروه c1 ( sft) و c2 ( sft + ناپلئوس) تفکیک شدند در حالی که ماهیان گروه a تا پایان آزمایش بدون تغییر باقی ماندند. در پایان دوره آزمایش فاکتورهای رشد و بازماندگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان دادکه ماهیان تیمار b2 از نظر وزن نهایی، نرخ رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی و درصد افزایش وزن بدن دارای اختلاف معنی داری در مقایسه با سایر تیمارها می باشند ( 05/0 < p). ضریب تغییرات وزن نهایی نیز تفاوت معنی داری را در بین گروهها نشان داد به طوری که ماهیان گروه b2 دارای ضریب تغییرات وزنی کمتری بودند. بین تیمارهای c1 و c2 و همچنین بین تیمار b1 و تیمار a از نظر وزنی اختلاف معنی داری مشاهده نشد ( 05/0 < p). مقادیر بقاء در بین گروههای آزمایشی نیز اختلاف قابل توجهی را نشان داد به طوری که ماندگاری لاروهای گروه b2 بیشتر از سایر تیمارها بود ( 05/0 < p) در حالی که کمترین مقادیر بقاء در ماهیان گروه a مشاهده شد. نتایج فوق نشان می دهند که کاربرد ناپلئوس آرتمیا از زمان شروع شنای فعال تعدادی از لاروهای قزل آلای رنگین کمان تا زمان شنای فعال تمامی لاروها و در ادامه استفاده از غذای ترکیبی ( جیره تجاری + ناپلئوس آرتمیا ) می تواند منجر به بهبود راندمان رشد و بازماندگی آنها شود.