مقاله

اثرات پربیوتیک زایلواولیگوساکارید جیره بر عملکرد رشد و تغذیه، فاکتورهای خونی و پاسخ ایمنی غیراختصاصی بچه ماهی صبیتی (sparidentex hasta)

جعفر مرشدی، vahid morshedi ناصر آق، naser agh جاسم مرمضی، jasem marammazi فرزانه نوری، farzane nori تکاور محمدیان، takavar mohamadian

چکیده

هدف از این مطالعه، بررسی اثرات سطوح مختلف زایلواولیگوساکارید جیره بر عملکرد رشد و تغذیه، فاکتورهای خونی و پاسخ ایمنی غیراختصاصی بچه ماهی صبیتی (sparidentex hasta) بود. برای این منظور تعداد 425 قطعه ماهی با میانگین وزنی 3/0 ± 64/7 گرم از پژوهشکده آبزی­پروری جنوب کشور تهیه شد. این مطالعه در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار و 3 تکرار (45 قطعه ماهی به ازاء هر تکرار) در داخل مخازن فایبرگلاس 300 لیتری توزیع انجام شد. بچه ماهیان به مدت 42 روز با جیره­های حاوی 0، 5/0 و 1 درصد زایلواولیگوساکارید در حد 5/4 درصد وزن بدن تغذیه شدند. در پایان آزمایش نمونه­های خون، پلاسما و موکوس برای ارزیابی پارامترهای ایمنی (ایمنوگلوبولین کل، فعالیت لیزوزیم پلاسما، فعالیت کمپلمان پلاسما، فعالیت باکتری­کشی پلاسما و موکوس) و خون­شناسی (هموگلوبین، هماتوکریت و تعداد گلبول­های قرمز و سفید) جمع­آوری شد. نتایج حاصل نشان داد که زایلواولیگوساکارید جیره عملکرد رشد و تغذیه ماهی صبیتی شامل وزن نهایی، طول نهایی، شاخص وضعیت، نرخ رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی و ضریب کارایی پروتئین را تغییر نداد (05/0p >). نتایج این مطالعه نشان داد که سطوح مختلف پربیوتیک تأثیری بر روی پاسخ ایمنی غیراختصاصی ماهیان و تعداد گلبول­های سفید ندارد؛ اما میزان هموگلوبین، هماتوکریت و تعداد گلبول­های قرمز در گروه شاهد با تیمار 5/0 و 1 درصد زایلواولیگوساکارید اختلاف معنی­دار نشان دادند (05/0 >p). به طورکلی، این مطالعه نشان داد که فاکتورهای خونی به وسیله پربیوتیک جیره تحت تأثیر قرار گرفت. بااین حال، افزودن 5/0 و 1 درصد زایلواولیگوساکارید به جیره اثرات معنی­داری بر روی پاسخ ایمنی غیراختصاصی و عملکرد رشد ماهی صبیتی نداشت.

اسناد مشابه