رابطه موفقیت احیای قلبی ریوی با زمان مراجعه بیمار به بخش اورژانس

امیراشکان نصیری پور، nasiripour a. a. department of health care services management, faculty of management & economics, sciences & research branch, islamic azad university, tehran, iranگروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایروان مسعودی اصل، masoudi asl i. department of health care services management, faculty of management & economics, sciences & research branch, islamic azad university, tehran, iranگروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات (islamic azad university science and research branch) عیسی فتحی، fathi e. department of health care services management, faculty of management & economics, sciences & research branch, islamic azad university, tehran, iranگروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات (islamic azad university science and research branch)

چکیده

اهداف: با وجود گذشت نزدیک پنجاه سال از شروع عملیات احیای قلبی- ریوی، میزان زنده ماندن افراد همچنان ضعیف است. تحقیقات گذشته نشان داده­ که عوامل مختلفی بر عملیات احیا موثرند. این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین cpr های انجام شده با ساعات مراجعه بیمار به بخش اورژانس انجام شد. روش ها: این مطالعه همبستگی گذشته­نگر روی پرونده­ بیماران مراجعه­کننده به بخش اورژانس بیمارستان­های تامین اجتماعی استان البرز از فروردین 88 تا فروردین 90 که تحت cpr قرار گرفته بودند انجام شد. 588 پرونده به­ روش سرشماری انتخاب شدند و داده­ها به کمک یک فرم اطلاعاتی از پرونده­های بیماران و دفاتر گزارش سوپروایزر استخراج شدند. یافته­ها­ با آزمون مجذور کای و ضریب همبستگی اسپیرمن به­وسیله نرم­افزار spss 15 تحلیل شد. یافته ها: به طور کلی 32% cpr ها موفق و 68% cpr ها ناموفق بود. بیشترین فراوانی عملیات cpr مربوط به ساعات 9 شب و 3 بامداد و کمترین فراوانی مربوط به ساعات اولیه بامداد بود. 5/25% cpr ها در شیفت صبح، 5/23% در شیفت عصر و 51% در شیفت شب رخ داده بود. بین شیفت کاری و نتیجه cpr رابطه معنی­داری وجود نداشت (513/0=p )، همچنین رابطه ای بین ساعات تعویض شیفت تیم احیا و نتیجه cpr مشاهده نشد (462/0=p ). نتیجه گیری: بین ساعات مراجعه بیمار و عملیات cpr رابطه­ای وجود ندارد، اما پرداختن به سایر جوانب دخیل در امر cpr مثل ارتقای سطح مهارت کادر درمان، تشکیل تیم احیای متبحر، بازآموزی و به روزرساندن دانش و تکنیک­های پزشکی و پرستاری می­تواند در برنامه­ریزی کاهش cpr های ناموفق مدنظر قرار گیرد.