سبک رهبری مدیران بیمارستانی از نظر کارکنان و ارتباط آن با شاخص های بیمارستانی
چکیده
اهداف: ارایه بهینه خدمات درمانی و بهبود فرآیندهای بیمارستانی، تا حد زیادی به کار گروهی کارکنان و سبک رهبری مدیران این سازمانها بستگی دارد و نیز سبک رهبری مدیران با اثربخشی، کارآیی و بهرهوری سازمان رابطه دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین سبک رهبری از نظر کارکنان یکی از بیمارستانهای تهران و ارتباط آن با شاخص های بیمارستان انجام شد. روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی مقطعی در سال 1388 روی 394 نفر از کارکنان یکی از بیمارستان های تهران که با روش نمونهگیری سهمیه ای و تصادفی ساده انتخاب شدند، انجام شد. گردآوری دادهها با پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و پرسش نامه سبک رهبری لیکرت (پس از تایید روایی و پایایی) انجام شد. دادهها با استفاده از آزمونهای مجذور کای و آنووا به کمک نرمافزار spss 16 تحلیل شد. یافتهها: 7/13% از کارکنان سبک مدیران را استبدادی- استثماری، 1/56% استبدادی- خیرخواهانه، 2/28% مشورتی و 2% سبک رهبری مدیران را مشارکتی بیان نمودند. میان سبک رهبری مدیران و شاخصهای درصد اشغال تخت، متوسط اقامت بیمار، گردش تخت و فاصله گردش تخت به ترتیب با سطح معنیداری 003/0، 006/0، 003/0 و 002/0 ارتباط معنیدار آماری وجود داشت. نتیجهگیری: اگرچه انتخاب سبک رهبری استبدادی از نظر کارکنان، با توجه به محیط سازمانی موجود دور از ذهن نیست، اما استفاده از سبکهای رهبری مشورتی و مشارکتی و آموزش بهکارگیری شیوههای مذکور بهمنظور ارتقای بهرهوری سازمانی پیشنهاد میشود.