آگاهی، نگرش و خودکارآمدی کارکنان پرستاری در کنترل عفونت های بیمارستانی
چکیده
اهداف: اعضای تیم پزشکی به خصوص پرستاران، می توانند نقش فعالی در پیشگیری و کنترل عفونت های بیمارستانی داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان آگاهی، نگرش و خودکارآمدی کارکنان پرستاری در خصوص کنترل عفونت های بیمارستانی انجام شد. روشها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال 1389 روی 135 نفر از کارکنان پرستاری شاغل در بیمارستان های منتخب شهر مشهد که به روش سرشماری و مبتنی بر هدف انتخاب شدند، انجام شد. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه محقق ساخته سنجش آگاهی، نگرش و خودکارآمدی در خصوص کنترل عفونت های بیمارستانی بود. برای تحلیل دادهها از نرمافزار spss 16 و روشهای آماری توصیفی و آزمونهای مجذور کای و من ویتنی یو استفاده شد. یافتهها: در رابطه با کنترل عفونت، 9/67% پرسنل پرستاری از آگاهی متوسط برخوردار بودند. 4/90% نمونه ها نگرش مثبت نسبت به تهدید های درک شده از عفونت های بیمارستانی داشتند و 2/17% با موانع درک شده در جهت پیشگیری و کنترل عفونت ها موافق بودند و 2/36% نسبت به منافع درک شده در خصوص کنترل عفونت نظر موافق داشتند. 2/25% خودکارآمدی متوسط و 8/74% خودکارآمدی خوب داشتند. بین آگاهی و خودکارآمدی ارتباط معنیداری وجود نداشت. بین نگرش و خودکارآمدی نیز ارتباطی دیده نشد، اما بین آگاهی و جنس ارتباط معنی داری وجود داشت (05/0>p). نتیجهگیری: براساس نتایج این مطالعه، اکثر پرستاران آگاهی خوبی نسبت به کنترل عفونتهای بیمارستانی ندارند. با توجه به نقش مهم پرستا ر در کنترل عفونت های بیمارستانی، برای افزایش آگاهی و نگرش و خودکارآمدی، باید آموزش های لازم به عمل آید تا پرستاران با نگرش مثبت و احساس توانایی بیشتر، رفتار های بهداشتی صحیح را اتخاذ کنند.