میزان شیوع بیماری های شایع جلدی و عوامل مرتبط با آن در یک مرکز نظامی غیرآموزشی
چکیده
اهداف : در مراکز نظامی به دلیل وجود عوامل مساعدکننده، الگوی بیماری های پوستی با جامعه متفاوت است. هدف مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع بیماری های جلدی و عوامل مرتبط با آن در یک مرکز نظامی غیرآموزشی بود . روش ها: در این مطالعه مقطعی که در سال 1387 انجام شد، 809 نفر در یک مرکز نظامی به صورت سرشماری انتخاب شده و مورد معاینه قرار گرفتند. افراد دارای ضایعات مشکوک به آزمایشگاه معرفی شدند. داده های گردآوری شده در نرم افزار spss 15 با استفاده از شاخص ها و آزمون های آماری مجذور کای و رگرسیون لجیستیک مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میزان شیوع بیماری های پوستی 2/26% تعیین شد. توزیع بیماری ها بهترتیب اولویت شیوع شامل آکنه 8.9%، درماتیت 8.8%، پیتریازیس 3.1%، زگیل 1.9%، پسوریازیس 0.7%، تینه آ ورسیکالر 0.7%، ریزش مو 0.5%، خال 0.4%، کهیر 0.4%، سالک 0.4%، اسکار سوختگی 0.4% و سل پوستی 0.1% بود. میزان شیوع بیماری های پوستی از نظر دفعات استحمام در هفته و محل اقامت دارای تفاوت آماری معنی دار بود (0.05>p ). نتیجه گیری: با توجه به سهم بالای بیماری های واگیر جلدی در بین بیماری های مشاهده شده و نسبت بالای بیماری در بین سربازان وظیفه، توصیه می شود معاینات اولیه در بدو ورود سربازان به مراکز نظامی انجام گیرد. معاینات ادواری به منظور کنترل بیماری های واگیردار جلدی نیز ضروری است.