مقاله

بررسی فعالیت ضد تکثیری مشتق نیمه سنتزی آرتمیزینین- آرتسونات - بر روی رده سلول سرطان سینه انسانی mcf-۷

لیلا جمالزاده، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، رشت، ایران حسین غفوری، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، رشت، ایران ریحانه سریری، دانشگاه گیلان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، رشت، ایران

چکیده

هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی این‏ است که آیا آرتسونات فعالیت ضدتکثیری خود را با افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی در رده سلولی سرطان سینه انسانی m‏cf-7 اعمال می کند. تعیین اثر اکسیدانتی آرتسونات می تواند مکانیسم احتمالی جایگزین برای سمیت سلولی آن را شرح دهد. مواد و روش ها: به منظور بررسی فعالیت سمیت سلولی آرتسونات، سلول های mcf-7 با غلظت های مختلف آرتسونات (0، 5، 10، 25، 50، 75، 100 و 200 میکروگرم بر میلی لیتر) تیمار شده و 24 ساعت بعد مورد سنجش mtt قرار گرفتند. همچنین فعالیت آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز و پراکسیداز در سلول های تیمارشده با دوزهای انتخابی آرتسونات (10، 25، 50 و 100 میکروگرم بر میلی لیتر) پس از 24 ساعت سنجیده شد. به علاوه از مایع رویی برای ارزیابی میزان تولید نیتریک اکساید با استفاده از متد گریس استفاده شد. نتایج: آرتسونات به‏ صورت وابسته به دوز باعث مهار رشد سلول های mcf-7 شد و نیز فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی سوپر اکسید دیسموتاز و پراکسیداز را به طور معنی‏داری افزایش داد. همچنین آرتسونات تولید نیتریک اکساید را به‏صورت وابسته به دوز مهار نمود. نتیجه گیری: نتایج نشان می‏دهد، آرتسونات اثر سمیت سلولی خود را از طریق افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی و نیز با مهار تولید نیتریک اکساید در سلول های m‏cf-7 اعمال می نماید. افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانتی در سلول های تیمار شده با آرتسونات، احتمالا سیستم دفاع آنتی اکسیدانتی را تغییر داده و موجب اثر ضدتکثیری شده است.

اسناد مشابه