اثرات هگزامتیلن تترآمین بر ماکروفاژهای بافت ریه موش های صحرایی آلوده به دو دوز متفاوت از سولفورموستارد
چکیده
اهداف: استنشاق سولفورموستارد باعث التهاب راه های هوایی و برونشیول ها می شود. ماکروفاژها سلول های فاگوسیتوزی هستند که در همه بافت های بدن پراکنده اند. اثر حفاظتی هگزامتیلن تترآمین بر سلول های ریه انسان در برابر سولفورموستارد و فسژن گزارش شده است. هدف این پژوهش، بررسی اثر هگزامتیلن تترآمین بر ماکروفاژهای ریه موش های آلوده به دو دوز متفاوت سولفورموستارد بود. روش ها: 42 سر موش صحرایی نر به وزن 20 ± 200 گرم مورد استفاده قرار گرفت. موش ها به 8 گروه ns ، hmt ، hd1 ، hd2 ، pre1 ، pre2 ، post1 و post2 تقسیم شدند. گروه های hd1 ، pre1 و post1 محلول سولفورموستارد 5/0٪، hd2 ، pre2 و post2 محلول سولفورموستارد 25/0٪، گروه ns نرمال سالین (به صورت داخل تراشه ای) و گروه hmt این دارو را به میزان mg/kg 5/7 (به صورت داخل صفاقی) دریافت نمودند. 5 گروه hmt ، pre1 ، pre2 ، post1 و post2 به مدت 14 روز دارو دریافت کردند. یافته ها: نتایج شمارش ماکروفاژها، افزایش معنی دار ماکروفاژهای گروه های hd در مقایسه با ns را نشان داد. به علاوه، ماکروفاژها در hd1 در مقایسه با hd2 افزایش معنی داری داشتند. ماکروفاژها در hd1 و pre1 نسبت به گروه hmt افزایش معنی داری داشتند. ماکروفاژها در گروه های pre و post نسبت به گروه های hd کاهش معنی داری داشتند. نتیجه گیری: هگزامتیلن تترآمین دارای اثرات محافظتی و درمانی بر بافت ریه در برابر سولفورموستارد است.