تأثیر رژیم های آبیاری و تراکم کاشت بر عملکرد، کارآیی مصرف آب و کیفیت دانه سه رقم سویا درکشت تابستانه در شرایط آب و هوائی کرمان
چکیده
این بررسی به منظور تعیین اثر رژیم های مختلف آبیاری و تراکم کاشت بر میزان عملکرد و کیفیت دانه در سه رقم سویا، طرح اسپلیت فاکتوریل براساس بلوک های کامل تصادفی، در سه تکرار و به مدت دو سال اجرا گردید. براساس نتایج به دست آمده از این پژوهش، میزان عملکرد دانه و هم چنین میزان روغن و پروتئین موجود در دانه، در هر دو سال آزمایش تحت تأثیر سطوح مختلف آبیاری، تراکم کاشت و رقم قرار گرفت. مقادیر حداکثر و حداقل عملکرد دانه در بوته و در واحد سطح به ترتیب در تیمارهای آبیاری i2 و i4 به دست آمد. علاوه بر آن، مقادیر حداکثر و حداقل عملکرد دانه در بوته به ترتیب در تراکم های کاشت d1 و d4 و در واحد سطح به ترتیب در تراکم های کاشت d3 و d1 حاصل شد. در بین ارقام نیز، حداکثر عملکرد دانه، هم در بوته و هم واحد سطح، به رقم v2 و حداقل آن به رقم v3 تعلق داشت. درصد روغن دانه در تیمارهای i1، d1 و v2 حداکثر و در تیمارهای i4، d4 و v3 حداقل بود، در صورتی که درصد پروتئین دانه در تیمارهای i4، d4 و v1 بیشترین و در تیمارهای i1، d1 و v3 کمترین میزان بود. بالاترین کارآیی مصرف آب در تیمار آبیاری i3 و کمترین آن در تیمار آبیاری i1 حاصل شد. بالاترین کارآیی مصرف آب براساس عملکرد بیولوژیک در رقم v2 و براساس عملکرد دانه در رقم v1 به دست آمد، در صورتی که کمترین کارآیی مصرف آب براساس بیولوژیک و دانه به ترتیب به ارقام v1 و v3 تعلق داشت. جهت افزایش تولید عملکرد در واحد سطح، اعمال تیمارهای i2v2d3 توصیه می شود.