اثر پتانسیل اکسیداسیون و احیا درتغییر فاز های پیوندی فلزات سنگین در رسوبات بستر تالاب بین المللی انزلی
چکیده
زمینه و هدف: جهت بررسی کمی و کیفی کاج بروسیا، جنگلکاری منطقه قپان با مساحت 232 هکتار مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: به همین منظور در سه طبقه ارتفاعی از سطح دریا (400-200، 600-400 و 800-600 متر) به روش تصادفی سیستماتیک اقدام به برداشت پلاتهای 400 مترمربعی گردید (تعداد 30 قطعه نمونه در هر طبقه ارتفاعی). در داخل هر یک از قطعات نمونه مورد بررسی، برخی خصوصیات کمی و کیفی درختان ثبت شد. همچنین به منظور بررسی خصوصیات خاک توده نیز در هر یک از طبقات ارتفاعی سه پروفیل خاک در افقهای a و b حفر گردید و در محیط آزمایشگاه اندازهگیری و در تجزیه و تحلیل به کار گرفته شد. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که ساختار قطری و ارتفاعی توده در هر سه پایگاه از توزیع متمایل به نرمال پیروی میکند. پایگاه بالایی (800 - 600 متر) مقدار حجم در هکتار بیشتری را نسبت به دو پایگاه دیگر نشان داده است. از طرفی معلوم گردید که با افزایش ارتفاع از سطح دریا درصد شاقولی بودن، تنه بدون شاخه، شادابی تاج، افزایش و درصد درختان با تاج متقارن و انحناء تنه اصلی کاهش مییابد، در حالی که درصد چند شاخگی و سلامت تنه تغییرات منظمی را در ارتباط با افزایش ارتفاع نشان نداده است. مطالعات خاکشناسی نیز تفاوتهای معنیداری را در ارتباط با پایگاههای مختلف نشان نداده است. بحث و نتیجه گیری: نتیجه کلی این که بهترین تودههای کاج بروسیا هم از لحاظ کیفیت و هم از لحاظ کمیت در منطقه مورد مطالعه در ارتفاعات بالا قابل مشاهده هستند.