بررسی عوامل مؤثر بر میزان شناخت و آگاهی مدیران نسبت به بخش تعاون (مطالعه موردی تعاونی های کشاورزی استان تهران)
چکیده
هدف این مقاله بررسی عوامل مؤثر بر میزان آگاهی مدیران تعاونی ها نسبت به بخش تعاون بود. از نظر روش تحقیق، این تحقیق پیمایشی و از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق شامل 498نفر از مدیران تعاونی های کشاورزی استان تهران بود که تعداد 72 نفر از آنان به روش نمونه گیری تصادفی با انتساب متناسب به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. روایی محتوایی پرسشنامه مورد استفاده جهت گردآوری دادهها با کسب نظرات اساتید دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران و کارشناسان وزارت تعاون مورد بررسی و اصلاحات لازم صورت گرفت. جهت تعیین پایایی بخش میزان آگاهی نسبت به بخش تعاون از ضریب آلفا کرونباخ استفاده گردید که مقدار آن برابر با 87/0 به دست آمد. نتایج آمار توصیفی نشان داد که میزان آگاهی (05/18درصد) از مدیران مورد مطالعه نسبت به بخش تعاون در حد خیلی زیاد بوده است. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین میزان تحصیلات، میزان استفاده از فعالیتهای آموزشی و ترویجی، میزان استفاده از منابع اطلاعاتی و کانالهای ارتباطی، انگیزه عضویت در تعاونی ها، کارآمدی مدیران، ویژگیهای اجتماعی و میزان آگاهی نسبت به بخش تعاون رابطه معنیدار وجود دارد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون نیز مشخص گردید که پنج متغیر میزان استفاده از منابع اطلاعاتی و کانال های ارتباطی، ویژگیهای اجتماعی، میزان استفاده از فعالیت های آموزشی و ترویجی، میزان کارآمدی مدیران تعاونی ها و ویژگی های کارآفرینی توانایی تبیین در حدود 73 درصد از تغییرات متغیر وابسته را دارند.