آسیب شناسی بیکاری دانش آموختگان کشاورزی: تحلیل کمی و کیفی
چکیده
هدف از انجام این پژوهش شناسایی چالشها و مشکلات بیکاری دانش آموختگان کشاورزی و ارائة راهکارهای موجود در این زمینه است. اطلاعات مورد نیاز با روش کمی- کیفی یعنی با استفاده از ابزار پرسشنامه و مصاحبه جمع آوری شده است. روایی صوری پرسشنامه را استادان مجرب مرتبط با رشتة کشاورزی تأیید کردند. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ سنجیده شد و 91 درصد به دست آمد. جامعة آماری تحقیق از دو بخش دانشجویان و اعضای هیئتعلمی دانشکدة کشاورزی تشکیل شده اند. از جامعة اول پس از تعیین حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعداد 90 دانشجو انتخاب شد. از جامعة دوم نیز 25 نفر انتخاب و نظرهای آن ها به صورت کیفی بررسی و تحلیل شد. در تحلیل داده های کمی از روش تحلیل عاملی و در تحلیل دادههای کیفی از روش تکرار موضوعات مشترک در متن (kwic) استفاده شده است. نتایج نشان داد آسیبهای بیکاری دانش آموختگان کشاورزی را می توان در هفت عامل طبقه بندی کرد که عبارتند از: آسیب های مرتبط با دولت، آسیب های مرتبط با بازار کار، آسیب های مرتبط با نظام آموزش کشاورزی، آسیب های مرتبط با استادان کشاورزی، آسیب های مرتبط با نحوة آموزش و یادگیری، آسیب های مرتبط با دانشجویان کشاورزی و آسیب های مرتبط با نبود اطلاع رسانی و مشاورة دانش آموختگان کشاورزی. برخی راهکارهای ارائه شده دربارة بهبود اشتغال دانش آموختگان عبارتند از: تأکید بر فعالیتهای عملی و کاربردی کشاورزی، بهبود کیفیت تدریس استادان کشاورزی، تقویت فعالیتهای مختلف دانشجویی، سرمایه گذاری و سیاستهای حمایتی و تشویقی در بخش کشاورزی و حمایت بازار کار در بهکارگیری دانش آموختگان کشاورزی.