مقاله

اثر ریز جانداران محرک رشد گیاه بر افزایش کارایی مصرف آب یونجه در شرایط محدودیت آبی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

به منظور مطالعه اثر محرک رشد بر کارایی مصرف آب توسط گیاه یونجه، آزمایشی گلخانه ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار، در دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1391 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تنش ­آبی در سه سطح (75، 55 و 35 درصد ظرفیت زراعی) و تلقیح بذر در چهار سطح (عدم تلقیح، تلقیح با قارچ میکوریزا g. mosseae، تلقیح با باکتری ریزوبیومs. meliloti و تلقیح ترکیبی قارچ و باکتری) بودند. نتایج نشان داد که تنش ­آبی و تلقیح بذر اثر معنی­داری در سطح 1% بر مقادیر عناصر برگ داشتند. تنش ­آبی موجب کاهش جذب فسفر (23%)، پتاسیم (8%) و آهن (4%) و افزایش جذب سدیم (14%) در بذرهای تلقیح نشده گردید. تلقیح بذر موجب کاهش تأثیرات تنش گردید و تلقیح ترکیبی بیشترین تأثیر را نشان داد. هدایت روزنه­ای و کارایی مصرف آب نیز تحت تأثیر تلقیح و تنش آبی در سطح 1% قرار گرفتند. هدایت روزنه­ای طی تنش کاهش یافت و تلقیح بذر با قارچ g. mosseae بیشترین تأثیر را در افزایش هدایت روزنه­ای (47% در شدیدترین سطح تنش) نشان داد. کارایی مصرف آب در اثر تنش آبی و نیز تلقیح افزایش یافت، به طوری که بیشترین کارایی مصرف آب (166/0 میلی­گرم در کیلوگرم) در تیمار 35% تنش از تلقیح ترکیبی به­دست آمد. نتایج معادلات رگرسیونی نشان داد که طی تلقیح، سهم فسفر و پتاسیم در تنظیم هدایت روزنه­ای افزایش و سهم سدیم کاهش یافت. این در حالی است که در اثر اعمال تنش، سهم پتاسیم و سدیم در تنظیم هدایت روزنه­ای افزایش و سهم فسفر کاهش پیدا کرد. همچنین، تنش موجب افزایش نقش هدایت روزنه­ای در افزایش کارایی مصرف آب گردید. این در حالی است که در اثر تلقیح، سهم هدایت روزنه ای در افزایش کارایی مصرف آب کاهش پیدا کرد.