مقاله

تأثیر پوترسین و شوری بر ویژگی های مورفولوژیک، بیوشیمیایی و رنگیزه های گیاه همیشه بهار (calendula officinalis l.)

فاطمه بنی اسدی، dept. of hort. sci. ,faculty of agric., shahid bahonar univ. of kerman, kerman, iranگروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان وحیدرضا صفاری، . horticultural institute, shahid bahonar univ. of kerman, kerman, iran.پژوهشکده باغبانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان علی اکبر مقصودی مود، . horticultural institute, shahid bahonar univ. of kerman, kerman, iran.پژوهشکده باغبانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان

چکیده

برای بررسی تأثیر تنش شوری و پوترسین بر برخی ویژگی های مورفولوژیک، بیوشیمیایی و رنگیزه های گیاه همیشه بهار، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی شامل چهار سطح کلرید سدیم (1، 3، 6 و 9 دسی زیمنس بر متر) و سه سطح پوترسین (صفر، 1 و 2 میلی‏مولار) در گلخانه انجام شد. کلرید سدیم به صورت کاربرد خاکی و تیمار پوترسین به صورت محلول پاشی برگی بود. نتایج نشان داد که شوری کلیه پارامترهای رویشی و رنگیزه ها را به طور معنی داری کاهش داد؛ ولی میزان قند احیاء برگ و ریشه را افزایش داد. کاربرد پوترسین باعث افزایش کلیه پارامترهای بیوشیمیایی و رنگیزه های همیشه‏بهار شد؛ ولی بر تعداد و قطر گل تأثیر معنی داری نداشت. محلول پاشی 2 میلی مولار پوترسین تحت شوری 9 دسی زیمنس بر متر، به ترتیب وزن تر گل، وزن خشک شاخساره، کلروفیل a، کلروفیل کل، کاروتنوئید گلبرگ و قند احیاء برگ را به میزان 29، 27، 35، 32، 17 و 15 درصد نسبت به عدم مصرف پوترسین افزایش داد. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، کاربرد پوترسین موجب بهبود ویژگی های رشدی، بیوشیمیایی و رنگیزه های گیاه همیشه‏بهار تحت تنش شوری شد.

اسناد مشابه