بررسی وضعیت قابلیت اشتغال در برنامه درسی دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته های کشاورزی دانشگاه تهران
چکیده
هدف کلی این تحقیق بررسی وضعیت قابلیت اشتغال در برنامة درسی دانشجویان کشاورزی دانشگاه تهران است که با روش پیمایشی انجام گرفت. جامعة آماری این پژوهش شامل 1491 نفر از دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران است. از بین آن ها به صورت تصادفی و با رعایت انتساب متناسب 310 نفر (با استفاده از جدول مورگان) انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه ای با قسمت های مختلف برای اندازه گیری سازه های مورد مطالعه بود. روایی پرسشنامه براساس نظر جمعی از استادان رشتة ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران تأیید شد. برای تعیین پایایی نیز از مقدار آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار 81/0 نشان داد ابزار پایایی مناسبی دارد. روش آماری مورد استفاده تحلیل همبستگی کانونی و نرم افزار مورد استفاده spss نسخة 17 بود. نتیجة کلی کاربرد تحلیل همبستگی کانونی نشان داد وضعیت مؤلفه های مختلف مورد بررسی قابلیت اشتغال در برنامة درسی دانشجویان به گونه ای است که تنها سبب رشد مهارت های آکادمیک در آن ها شد و مهارت های توسعة کسب وکار و مهارت های توسعة فردی در این زمینه روند نزولی را در وضعیت جاری نشان می دهند. در انتهای مقاله، پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت قابلیت اشتغال دانشجویان ارائه می شود.