تحلیل پیامدهای تغییر کاربری اراضی زراعی به باغی از دیدگاه باغداران در غرب حوضه آبریز دریاچه ارومیه
چکیده
هدف این تحقیق تحلیل پیامدهای تغییر کاربری اراضی زراعی به باغی در غرب حوضة آبریز دریاچة ارومیه است. جامعة آماری تحقیق شامل تمام کشاورزان غرب حوضة آبریز دریاچة ارومیه است که اراضی زراعی خود را به باغ تبدیل کردند. با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونهگیری تصادفی- طبقهای، 150 باغدار سیب و انگور انتخاب شدند. داده های مورد نیاز با استفاده از ابزار پرسشنامه و تکنیک مصاحبة رودررو گردآوری شد. روایی پرسشنامه با استفاده از نظرهای متخصصان ترویج کشاورزی، محیط زیست و خاک شناسی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (83/0) انجام گرفت. نتایج نشان داد تغییر کاربری اراضی زراعی آبی به باغی از سال 1352 و تغییر کاربری اراضی زراعی دیم به باغی از سال 1374 آغاز شد. با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی- اکتشافی، 65 درصد واریانس پیامدهای تغییر کاربری با عوامل سودآوری و رفاه، بهبود کیفیت هوا و خاک، ارتقای پایگاه و نقش اجتماعی، کاهش حجم کاری، استفادة بیشتر از عناصر تغذیهای، بهبود مهارتهای بازاریابی و آلودگی اکوسیستمهای آبی و خاکی تبیین شد.