اثربخشی شناخت‏ درمانی گروهی عوارض تریاک در نگرش به اعتیاد نوجوانان دارای والد معتاد

کاوه حجت، kaveh hojjat psychiatrist, addiction and behavioral sciences research center, north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iran.دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی. مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری ابوالفضل آزادی، abolfazl azadi rehabilitaion counseling, islamic azad university, ghuchan branch, ghuchan, iranدانشگاه آزاد اسلامی قوچان حدیثه منادی زیارت، hadiseh monadi ziarat educational nursing, addiction and behavioral sciences research center, north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iranآموزش پرستاری، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران. مینا نوروزی خلیلی، mina norozi khalili department of community medicine and ethics, faculty of medicine, north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iranگروه پزشکی- اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران. اسماعیل حاتمی، esmaeil hatami addiction and behavioral sciences research center, north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iranمرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران. مهدی رضایی، mahdi rezaei addiction and behavioral sciences research center, north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iran.مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: آمارها نشان می‏دهد که 40-30% فرزندان دارای والد معتاد، در آینده مصرف مواد را آغاز می‏کنند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش شناخت‏درمانی گروهی عوارض مصرف تریاک در نگرش به اعتیاد دانش‏آموزان دارای والد معتاد انجام گردید. روش تحقیق: این مطالعه از نوع کارآزمایی میدانی شاهددار تصادفی است که بر روی کلیه دانش‏آموزان پسر پایه اول دبیرستان شهرستان مانه و سملقان دارای والد معتاد انجام شد. جلسات آموزشی مبتنی بر اثربخشی شناخت‏درمانی گروهی عوارض تریاک در 6جلسه برگزار گردید. پرسشنامه نگرش به اعتیاد در مرحله قبل و پس از مداخله تکمیل شد. داده‏ها پس از ورود به نرم‏افزار آماری spss (ویرایش 16)، با کمک آزمون‏های آماری تی زوجی و تی مستقل در سطح معنی‏داری 05/0p< تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: طبق نتایج این پژوهش، تفاوت معنی‏داری بین دو گروه در مرحله پیش‏آزمون در نگرش به اعتیاد، وجود نداشت (20/0p=). در بررسی تغییرات میانگین نمره کل از مرحله پیش‏آزمون به پس‏آزمون در گروه مداخله کاهش و در گروه شاهد افزایش مشاهده شد؛ بدین معنا که مداخله باعث کاهش نگرش مثبت نسبت به مواد مخدّر شد؛ ولی این تغییر از نظر آماری معنی‏دار نبود (57/0p=). همچنین از بین 10 عامل نگرش فرد نسبت به اعتیاد، شناخت‏درمانی گروهی تنها توانست میانگین نمره نگرش فرد نسبت به علت مصرف مواد مخدّر را به صورت معنی‏داری کاهش دهد (04/0p=). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که آموزش شناخت‏درمانی گروهی عوارض مصرف تریاک، بر نگرش دانش‏آموزان دارای والد معتاد تأثیر معنی‏داری ندارد. بنابراین تغییر نگرش نوجوانان دارای والد معتاد، نیازمند انجام تحقیقات بیشتری می‏باشد.