بررسی اثرات عصاره متانولی دانه گیاه رازیانه در مدل پارکینسونی ایجادشده توسط تزریق داخل بطنی ۶-هیدروکسی دوپامین در موش های صحرایی ماده، با استفاده از آزمون های رفتاری
چکیده
زمینه و هدف: استرس های اکسیداتیو، در تخریب نورون های واقع در جسم سیاه و ایجاد پارکینسون دخالت دارند. گزارش شده است، گیاه رازیانه دارای اثراتی بر تولید شیر و سیستم دوپامینرژیک و همچنین دارای اثرات آنتی اکسیدانی است. در این مطالعه، اثر عصاره دانه گیاه رازیانه بر مدل پارکینسونی ایجادشده توسط تزریق داخل بطنی 6- هیدروکسی دوپامین (6-ohda) در موش های صحرایی ماده بررسی شد. روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، 60 سر موش صحرایی ماده، به صورت تصادفی، به 6 گروه سالین، پارکینسونی و گروه های پارکینسونی تحت تیمار با عصاره تقسیم شدند. القای پارکینسون، با تزیق داخل بطنی تک دوز 6-ohda انجام شد. عصاره متانولی رازیانه با دوزهای 100 و 200 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن حیوان، به دو روش مکرّر (روزانه و به مدت14 روز قبل و 14 روز پس از تزریق 6-ohda) و یا حاد (روز 14 پس از تزریق 6-ohda) گاواژ شد. ارزیابی پارکینسون، با استفاده از آزمایش rotarod و wire grasping، چهاده روز پس از تزریق 6-ohda انجام شد. یافته ها: یافته های این مطالعه نشان داد که گاواژ مکرّر با هر دو دوز 100 و 200 میلی گرم عصاره رازیانه به ازای هر کیلوگرم وزن حیوان، فعالیت های حرکتی و قدرت عضلانی را در حیوانات پارکینسونی بهبود بخشید (05/0p<)؛ از سوی دیگر گاواژ حاد عصاره، اثر معنی داری بر عملکرد حیوانات پارکینسونی شده نداشت. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مصرف مزمن عصاره رازیانه می تواند باعث بهبود علایم ناشی از پارکینسون در موش های صحرایی ماده شود.