مقاله

شیوع چاقی و اضافه وزن در کودکان و ارتباط آن با چاقی والدین در شهر بیرجند

فاطمه طاهری، fatemeh taheri department of pediatrics, faculty of medicine, birjand university of medical sciences, birjand, iran;مرکز تحقیقات آترواسکلروز و عروق کرونر، گروه بیماری های کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران؛ طوبی کاظمی، toba kazemi , institute of atherosclerotic coronary vessels, birjand university of medical sciences, birjand, iranبیرجند،خیابان غفاری،دانشگاه علوم پزشکی بیرجند،مرکز تحقیقات اترواسکلروز وعروق کرونر طاهره انصاری نژاد، tahereh ansarinezhad member of the student research committee, faculty of medicine, birjand university of medical sciences, birjand, iranعضو کمیته تحقیقات دانشجویی،دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران؛ غلامرضا شریف زاده، gholamreza sharifzadeh social determinants of health research center, tehran university of medical sciences, birjand, iranمرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: چاقی، یک بیماری چندعاملی است که عوامل مختلف محیطی و ژنتیکی در آن نقش دارند. هدف از این مطالعه، تعیین شیوع چاقی و اضافه وزن در کودکان و ارتباط آن با چاقی والدین در بیرجند بود. روش تحقیق: این مطالعه مقطعی، در سال 1388، روی 500 کودک 2 تا 5 ساله مهدکودک های شهر بیرجند که به روش سرشماری انتخاب شده بودند و نیز روی والدین آنها انجام شد. قد و وزن کودکان و والدین آنها، به روش استاندارد اندازه گیری شد و نمایه توده بدنی آنها محاسبه گردید. کودکان با bmi بین صدک 85 تا 95 دارای اضافه وزن و با bmi بالاتر از صدک 95 به عنوان چاق در نظر گرفته شدند. در مورد والدین، bmi 25 تا 29 به عنوان «اضافه وزن» و bmi مساوی یا بیشتر از 30 به عنوان چاقی در نظر گرفته شد. داده ها در نرم افزار spss (ویرایش 13) وارد و با استفاده از آزمون کای دو و ضریب همبستگی پیرسون، در سطح معنی داری 05/0 α=تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: شیوع چاقی در کودکان 6/7% (3/6 دختران و 8/8 پسران) و شیوع اضافه وزن 6/10% (7/11 دختران و 6/9 پسران) بود. 2/44% پدران و 2/30% مادران دارای اضافه وزن و 8/7% پدران و 8/6% مادران چاق بودند. شیوع چاقی و اضافه وزن در فرزندان مادران با bmi نرمال، 15% و در مادران دارای اضافه وزن و یا چاق 24% تعیین گردید. شیوع چاقی و اضافه وزن در فرزندان پدران نرمال 4/15% و با پدران دارای اضافه وزن و چاق 8/20% برآورد گردید؛ بنابراین ارتباط مثبت و معنی داری بین bmi فرزندان با bmi پدر و مادر مشاهده گردید (11/0r= و 12/0r= و 05/0p<). نتیجه گیری: با توجه به ارتباط مثبت و معنی دار چاقی کودکان و والدین، آموزش خانواده ها برای اصلاح الگوهای تغذیه ای و رفتاری و پایش وزن کودکان به ویژه در خانواده های چاق اهمیت دارد.

اسناد مشابه