مقایسه اثر سیپروفلوکساسین و آزیترومایسین در درمان دیسانتری حادّ بالغین
آزاده ابراهیم زاده، azadeh erahimzadeh hepatitis research center member, birjand university of medical science, birjand, iranعضو مرکز تحقیقات هپاتیت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران غلامرضا شریف زاده، gholamreza sharifzadeh social determinants of health research center member, department of health, birjand university of medical science, birjand, iranعضو مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، گروه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران. زهره آذرکار، zohreh azarkar hepatitis research center member, birjand university of medical science, birjand, iran.عضو مرکز تحقیقات هپاتیت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران سمیرا حسینی، samira hosseini member of student research committee, birjand university of medical science, birjand, iranعضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران طاهره توحیدی زاده، tahereh tohidi zadeh member of student research committee, birjand university of medical science, birjand, iranعضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران محمدحسن نمائی، mohammad hassan namaei hepatitis research center member, birjand university of medical science, birjand, iranتلفن: 09151612148
چکیده
زمینه و هدف: دیسانتری، معمولاً یک بیماری خودمحدودشونده است، اما درمان آنتی بیوتیکی آن، علاوه بر کوتاه کردن زمان سیمپتوماتیک بودن بیماری، سبب کاهش دفع میکروب از بدن بیمار و در نتیجه، کاهش قدرت سرایت به اطرافیان می شود. این مطالعه، به منظور مقایسه اثر سیپروفلوکساسین و آزیترومایسین در درمان گاستروآنتریت حادّ غیرآمیبی انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 84 بیمار مبتلا به گاستروآنتریت حادّ غیرآمیبی، به روش نمونه گیری ساده انتخاب شدند و پس از اخذ رضایت کتبی، در یکی از دو رژیم شامل: سیپروفلوکساسین 500 میلی گرم هر 12ساعت یا آزیترومایسین 250 میلی گرم روزانه یک بار، قرار گرفتند. پس از 48 ساعت، بیماران ویزیت شده و بهبود علایم بالینی آنها بررسی شد؛ همچنین نتیجه کشت مدفوع روز اول آنها، ارزیابی شد. داده ها پس از جمع آوری و ثبت در پرسشنامه، با استفاده از نرم افزار spss (ویرایش 3/1) و آزمون آماری کای اسکوئر در سطح معنی داری 5/0=α تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: از 84 بیمار مورد بررسی، در نمونه مدفوع 41 نفر (8/48%) شیگلا گزارش شد که 18 نفر (9/43%) از آنها، آزیترومایسین و 23 نفر (1/56%)، سیپروفلوکساسین دریافت کردند. در 14 نمونه (7/16%)، میکروب های دیگری رشد کرده بود (سالمونلا، کمپلیوباکتر ژژونی، ای کلای). در آنتی بیوگرام تهیه شده از 55 بیمار، 32 نفر به سیپروفلوکساسین حساس بودند (2/58%) و حساسیّت به آزیترومایسین، در 41 نفر گزارش شد (5/74%). در روز سوّم درمان، پاسخ بالینی بیماران، با بررسی وضعیت تب و اسهال ارزیابی شد. در گروه آزیترومایسین در 29 نفر (5/93%) و در گروه سیپروفلوکساسین در 31 نفر (88.6%)، در روز سوّم، تب قطع شده بود که اختلاف معنی داری از نظر قطع تب، بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه گیری: آزیترومایسین و سیپروفلوکساسین اثر یکسانی در درمان دیسانتری غیرآمیبی دارند.
زمینه و هدف: دیسانتری، معمولاً یک بیماری خودمحدودشونده است، اما درمان آنتی‌بیوتیکی آن، علاوه بر کوتاه‌کردن زمان سیمپتوماتیک‌بودن بیماری، سبب کاهش دفع میکروب از بدن بیمار و در نتیجه، کاهش قدرت سرایت به اطرافیان می‌شود. این مطالعه، به منظور مقایسه اثر سیپروفلوکساسین و آزیترومایسین
مقاله۱۹۷۰مجله دانشگاه علوم پزشکی سبزوارآزاده ابراهیم زاده، آزاده علی پورتبریزی، بهاالدین احراری خوافی، سیدعلیرضا سعادت جو
زمینه و هدف: میزان پاسخ میکروارگانیسم های عامل پیلونفریت نسبت به آنتی بیوتیک ها در مطالعات مختلف تفاوت چشمگیری نشان می دهد. مطالعه حاضر به منظور مقایسه مقاومت دارویی نسبت به دو رژیم سفازولین و سفتری اکسون در درمان پیلونفریت حاد بالغین انجام شد. مواد و روش ها: در این کارآزمایی بال
مقاله۱۹۷۰مجله علمی - پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی سبزوارآزاده علی پورتبریزی، سیدعلیرضا سعادت جو، آزاده ابراهیم زاده، بهاالدین احراری خوافی
زمینه و هدف: میزان پاسخ میکروارگانیسم های عامل پیلونفریت نسبت به آنتی بیوتیک ها در مطالعات مختلف تفاوت چشمگیری نشان می دهد. مطالعه حاضر به منظور مقایسه مقاومت دارویی نسبت به دو رژیم سفازولین و سفتری اکسون در درمان پیلونفریت حاد بالغین انجام شد. مواد و روش ها: در این کارآزمایی بال
زمینه و هدف: پیلونفریت حاد یکی از شایعترین عفونتهای باکتریال در انسان بویژه در زنان است که در اغلب موارد با داروهای تزریقی مورد درمان قرار می گیرند و هزینه های بالایی به منظور بستری و تهیه دارو صرف آن می گردد. در سالهای اخیر مصرف داروهای خوراکی برای درمان پیلونفریت پیشنهاد شده که
مقالهمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجندمجیدرضا عرفانیان تقوایی، mr. erfanian مشهد، بیمارستان قائم محسن سیدنوزادی، m. seyed nozadi
زمینه و هدف: پیلونفریت حاد یکی از شایعترین عفونتهای باکتریال در انسان بویژه در زنان است که در اغلب موارد با داروهای تزریقی مورد درمان قرار می گیرند و هزینه های بالایی به منظور بستری و تهیه دارو صرف آن می گردد. در سالهای اخیر مصرف داروهای خوراکی برای درمان پیلونفریت پیشنهاد شده که
مقالهکومشحمید ضیائی، h. ziaee fatemieh hospital, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، بیمارستان فاطمیه، گروه بیماریهای داخلی شاهرخ موسوی، sh. moosavi fatemieh hospital, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، بیمارستان فاطمیه، گروه بیماریهای داخلی راهب قربانی، r. ghorbani faculty of medicine, scmnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پزشکی، بخش پزشکی اجتماعی
سابقه و هدف: پیلونفریت حاد، یکی از شایعترین عفونت های باکتریال در انسان می باشد که اکثرا با داروهای تزریقی تحت درمان قرار می گیرد. با توجه به هزینه بالای بستری بیماران جهت تجویز آنتی بیوتیک های وریدی، این مطالعه جهت مقایسه اثرات درمانی دو رژیم متداول وریدی و خوراکی، جهت بررسی امک