مقاله

فراوانی نسبی و برخی عوامل خطرساز پیتیریازیس ورسیکالر در دبیرستان‏های دخترانه شهر بیرجند، ۱۳۸۸

عصمت شبان، e. shaban department of dermatology, faculty of medicine, birjand university of medical sciences, birjand, iranبیرجند- خیابان توحید- کوچه16- پلاک14، کدپستی: 9718763938؛ تلفن: 09151611034 محمدرضا میری، mr. miri faculty of public health, birjand university of medical sciences, birjand, iranدانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران الهام رضایی عسکریه، e. rezaee askareie birjand university of medical sciences, birjand, iranدانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران حمیده محمدزاده، h. mohammadzadeh birjand university of medical sciences, birjand, iranدانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران

چکیده

زمینه و هدف: پیتیریازیس ورسیکالر یک عفونت قارچی شایع، مزمن و عودکننده پوست است که عوامل محیطی متعددی را در ایجاد آن دخیل دانسته‏اند. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی نسبی پیتیریازیس ورسیکالر و بررسی برخی عوامل خطرساز آن در دبیرستان‏های دخترانه شهر بیرجند در سال 1388، انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه مقطعی و توصیفی- تحلیلی با روش نمونه‏گیری خوشه‏ای چند مرحله‏ای، ۱۹۷۰ دانش‏‏آموز دختر انتخاب شدند. برای همه افراد پرسشنامه خودساخته بر اساس اهداف طرح تکمیل شد. تشخیص بیماری توسط معاینه بالینی مطرح و با روش آزمایشگاهی تایید گردید. داده‏ها با استفاده از نرم‏افزار آماری spss (ویرایش 5/11) در سطح معنی‏داری 05/0>p، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در این مطالعه، فراوانی نسبی پیتیریازیس ورسیکالر در دبیرستان‏های دخترانه شهر بیرجند 7/2% بود. بیشترین میزان ابتلا در گروه سنی 17-18 ساله (86%) بود. بیشترین منطقه درگیر بدن ناحیه گردن (4/43%) بود و بازو کمترین میزان درگیری را داشت (9/1%). در بین عوامل خطرساز مورد مطالعه، ارتباط معنی‏داری بین بروز بیماری با سابقه فامیلی (002/0=p) و سابقه ابتلا قبلی (001/0>p) مشاهده شد؛ اما سن و تعداد دفعات استحمام در هفته، ارتباط معنی‏داری نداشتند. نتیجه گیری: با توجه به میزان شیوع پیتیریازیس ورسیکالر در بین دانش‏آموزان دختر دبیرستان‏های شهر بیرجند و اثر بعضی عوامل مساعدکننده، مراجعه به متخصص پوست و آموزش‏های لازم به خانواده‏ها درباره این بیماری توصیه می‏شود.

اسناد مشابه