اثر گنادوتروپین جفتی انسان بر تکوین فولیکولهای تخمدانی موش نژاد balb/c
چکیده
زمینه و هدف: در مطالعات تولید مثل و ناباروری و نیز مطالعات ژنتیکی، روش تحریک تخمدانی کنترل شده با استفاده از گنادوتروپینها، از اهمیت خاصی برخوردار است. در پژوهش حاضر اثر هورمون گنادوتروپین جفتی انسان ( hcg ) بر تکوین فولیکولهای تخمدانی موش نژاد balb/c بررسی شد. روش تحقیق: در این پژوهش تجربی، 30 سر موش ماده باکره 21 روزه نژاد balb/c انتخاب و به سه گروه شاهد، شاهد آزمایشگاهی (تزریق 1/0 میلیلیتر سالین نرمال) و تجربی (تزریق 1/0 میلیلیتر هورمون گنادوتروپین جفتی انسان iu/ml 5) تقسیم شدند. موشها 18 ساعت پس از تزریق توسط کلروفرم کشته شدند و تخمدانهای آنها خارج و بررسیهای اولیه ریختشناسی و ثبت وزن و اندازه انجام شد؛ سپس به کمک مطالعات میکروسکوپی نوری تعداد فولیکولهای اولیه، ثانویه، در حال رشد و نیز فولیکولهای آنترال اولیه هر نمونه بررسی و مقایسه شد. دادهها با استفاده از نرمافزار spss و آزمونهای آماری anova و kolmogorov-smirnov در سطح معنیداری 05/0 >p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: تفاوت معنیداری بین سه گروه از نظر اندازه تخمدان، تعداد متوسط فولیکولهای اولیه و ثانویه مشاهده نشد (05/0 >p ) . تزریق hcg باعث افزایش معنیداری در وزن تخمدانها و تعداد متوسط فولیکولهای در حال رشد و فولیکولهای آنترال اولیه در مقایسه با گروه شاهد و شاهد آزمایشگاهی شد (001/0=p ) . نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، اثر هورمون گنادوتروپین جفتی انسان بر روی افزایش میزان رشد فولیکولهای تخمدان، در مراحل انتهایی بیشتر میباشد.