مقایسه یافته‌های بالینی و نتایج روش جراحی باز در درمان فتق اولیه با عود دیسک بین مهرهای لومبوساکرال
چکیده
زمینه و هدف: با وجود پیشرفت روشهای درمانی فتق دیسک بین مهرهای ناحیه لومبوساکرال، هنوز هم جراحی باز روش مرسوم است. این مطالعه به منظور تعیین میزان بروز و عوامل خطر عود فتق دیسک کمری پس از جراحی باز و مقایسه نتایج بالینی جراحی مجدّد با جراحی اول انجام شد. روش تحقیق: این مطالعه توصیفی آیندهنگر، به مدت پنج سال (فروردین 1382 تا اسفند 1386) بر روی بیماران با جراحی فتق دیسک انجام شد. برای بیماران پرسشنامههایی قبل و بعد از عمل شامل اطلاعات فردی، علائم بالینی و معاینه عصبی تکمیل گردید. شدّت درد با استفاده از مقیاس دیداری درد ( vas ) و عملکرد بیماران با استفاده از پرسشنامه modq ارزیابی گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار spss (ویرایش 12) و آزمونهای آماری مربوطه در سطح معنیداری 05/0 p p ). نتیجه گیری: این مطالعه ضمن تعیین میزان بروز عود فتق دیسک و عوامل خطر مؤثر بر آن، نشان داد که نتایج جراحی مجدّد رضایتبخش بوده و بیماران دچار عوارض بیشتری نسبت به جراحی اول نمیشوند.