سطح آگاهی از علائم هشداردهنده سرطان و عوامل مؤثر بر آن در جمعیت ۱۸ سال به بالای تهران
چکیده
زمینه و هدف: تشخیص بموقع علائم هشداردهنده سرطان و انجام اقدامات لازم میتواند گام مؤثری در جلوگیری از ابتلا و در مراحل بعد مانع وارد شدن بیماری به مراحل پیشرفته باشد. مطالعه حاضر به عنوان اولین پژوهش جامع، میزان آگاهی از علائم هشداردهنده سرطان و عوامل مؤثر بر آن را در ساکنین شهر تهران بررسی نمود. روش تحقیق: این مطالعه مقطعی در سال 1386، بر روی تمامی افراد بالاتر از 18 سال ساکن تهران و حومه انجام شد. دادهها از طریق پرسشنامه از 2500 نفر که از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحلهای انتخاب شده بودند، جمعآوری گردید. در این پژوهش، آگاهی به عنوان متغیر پاسخ پنهان بر مبنای شناخت افراد نسبت به 9 علامت هشداردهنده سرطان به وسیله مدل رگرسیون کلاس پنهان تعمیمیافته، مورد سنجش قرار گرفت؛ همچنین عوامل مؤثر بر میزان آگاهی ارزیابی گردید. تحلیلها با استفاده از نرمافزارlatent gold انجام شد. یافته ها: تعدادکمی از پاسخدهندگان (82/18%) دارای سطح آگاهی بالا نسبت به علائم هشداردهنده سرطان بودند و بیشتر آنان دارای آگاهی متوسط (49/59%) و پایین (69/26%) بودند. مهمترین عوامل مؤثر بر میزان سطح آگاهی افراد شامل سطح تحصیلات، جنس و وضعیت تأهل بودند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که در مجموع سطح آگاهی و شناخت علائم هشداردهنده سرطان در جامعه مورد مطالعه پایین است. اطلاعات به دست آمده در خصوص میزان آگاهی و عوامل مؤثر بر آن در تدوین برنامههای مربوط به پیشگیری از سرطان، بویژه در حوزه آموزش بهداشت، مفید میباشد.