بررسی غلظت فلوئور در منابع آب شرب خراسان جنوبی (سال ۸۷-۱۳۸۶)
چکیده
زمینه و هدف: فلوئور به مقدار ناچیزی در جیره غذایی افراد وجود دارد و عمدهترین راه جذب آن از طریق آب آشامیدنی است. استاندارد 1053 مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، میزان فلوئور در آب را بسته به میزان دما، بین 6/0 تا mg/l 1/7 توصیه میکند. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان فلوئور در منابع آب آشامیدنی استان خراسان جنوبی انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، طیّ یک سال، به روش سرشماری از منابع مختلف آب شرب تحت پوشش شهرها و روستاهای استان، به روش استاندارد نمونهبرداری و در آزمایشگاه با دستگاه اسپکتروفتومتر بررسی گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار spss (ویرایش 11) در سطح 05/0=α مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: از مجموع 314 نمونه آب اخذشده، 8/46% از مناطق شهری و 2/53% از مناطق روستایی بود. میانگین میزان فلوئور آب شرب در استان 24/0±5208/0 mg/l بود. میانگین میزان فلوئور در مناطق شهری، 15/0±4482/0 mg/l و در مناطق روستایی 27/0±5847/0 mg/l بود؛ این اختلاف از نظر آماری معنیدار بود (001/0>p). از نظر منابع تأمین آب شرب، میانگین میزان فلوئور در چاه با 23/0±5519/0 mg/l بیشترین و در چشمهها با 22/0±3333/0 mg/l کمترین میزان فلوئور را تشکیل میداد. در بین شهرستانهای استان، کمترین و بیشترین میانگین میزان فلوئور به ترتیب مربوط به بیرجند (24/0±4790/0 mg/l) و قاین (21/0±5958/0 mg/l) بود. نتیجه گیری: میزان فلوئور در منابع آب همه شهرستانهای استان خراسان جنوبی کمتر از میزان حداقل توصیه شده است که ضرورت دارد تلاش جدّی جهت حل این مشکل به عمل آید.