سنجش اعتبار معادلات راه رفتن و دویدن (acsm) در برآورد حجم اکسیژن مصرفی در مردان جوان فعال ایرانی

معرفت سیاهکوهیان، استاد دانشگاه محقق اردبیلی مهدی عالی زاده، دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز آیلار ایمانی، دانشجوی دکتری دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده

هدف از ­پژوهش حاضر، ارزیابی هم­گرایی بین حجم اکسیژن مصرفی برآورد­شده با استفاده از معادلات acsm و روش تجزیه­و­تحلیل گازهای تنفسی به­عنوان روش مبنا در مردان جوان فعال بود. بدین­منظور، 50 مرد جوان فعال (با میانگین ± انحراف معیار سنی 609/2 ± 04/21 سال، وزن 825/5 ± 11/70 کیلوگرم،­ شاخص جرم بدن 21/3 ± 36/22 کیلوگرم بر مترمربع و حداکثر اکسیژن مصرفی 67/3 ± 08/51) به­عنوان آزمودنی انتخاب شدند و حجم اکسیژن مصرفی آن­ها با استفاده از معادلات acsm و روش مبنا در سرعت­های مختلف دو، چهار، شش، هشت، 10، 12، 14، 16 و 18 کیلو­متر بر ساعت ( 495 مورد) برآورد شد. به­منظور ارزیابی هم­گرایی حجم اکسیژن مصرفی برآورد­شده، از آزمون آماری بلاند ـ آلتمن و ضریب همبستگی درون­طبقه­ای استفاده شد. یافته­های پژوهش بیانگر ­عدم هم­گرایی حجم اکسیژن مصرفی برآورد­شده با روش مبنا و معادلات acsm در سرعت­های دو تا 18 کیلومتر بر ساعت می­باشد (­راه­رفتن: icc=0.422,­ ±1.96,­ 95% ci­= -15 to­+7.2 ml/kg/min؛ دویدن: icc=0.045,­ ±1.96,­ 95% ci =-28 to -1.3 ml/kg/min). بر پایۀ این نتایج می­توان ذکر کرد که معادلات acsm در برآورد حجم اکسیژن مصرفی در مردان جوان فعال ایرانی، فاقد­ اعتبار بوده و نیازمند بازنگری است.