اثر تنش خشکی پایان فصل بر فتوسنتز، عملکرد دانه و بنیه بذر پنج رقم سویا
چکیده
به منظور بررسی اثر تنش خشکی آخر فصل بر عملکرد دانه و بنیه بذر پنج رقم سویا، این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در منطقه صفی آباد دزفول در سال 1391 انجام شد. فاکتورها شامل تنش خشکی (50، 100 و 150 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر) و پنج رقم سویا بودند. نتایج نشان دادند که در شرایط تنش خشکی شدید شاخص تحمل خشکی ارقام ویلیامز، چارلستون، سحر، هامیلتون و صفی آباد به ترتیب 70/0، 59/0، 42/0، 32/0 و 35/0 بود. تنش خشکی سبب کاهش عملکرد دانه شد و در شرایط تنش خشکی شدید، بیش ترین عملکرد دانه سویا در رقم ویلیامز به میزان 2/112 گرم در مترمربع و کم ترین مقدار عملکرد دانه در ارقام همیلتون و صفی آباد به مقدار 8/83 و 1/82 گرم دانه در مترمربع مشاهده شد. در شرایط تنش خشکی شدید بیش ترین سطح برگ، فتوسنتز و غلظت کلروفیل در ارقام ویلیامز و چارلستون مشاهده شد. نتایج نشان داد تنش خشکی آخر فصل بنیه بذر، درصد جوانه زنی و رشد گیاهچه ارقام سویا را کاهش داد. در شرایط تنش خشکی شدید، بیش ترین بنیه بذر در ارقام ویلیامز و چارلستون به ترتیب به میزان 7/5 و 2/4 مشاهده شد. نتایج نشان داد ارقام ویلیامز و چارلستون در مقایسه با سایر ارقام، شرایط تنش خشکی را بهتر تحمل کردند.