اثر تنش خشکی و مقدار نیتروژن بر عملکرد و برخی صفات کیفی و فیزیولوژیک سیب زمینی در شرایط آب و هوایی چهارمحال و بختیاری
چکیده
به منظور بررسی اثر سطوح تنش خشکی و نیتروژن بر عملکرد و صفات کیفی و فیزیولوژیک سیب زمینی، این آزمایش به صورت کرت های یک بار خرد شده با سه سطح تنش خشکی s1 (شاهد، تأمین 100 درصد نیاز آبی)، s2 (تأمین 75 درصد) و s3 (تأمین 50 درصد نیاز آبی سیب زمینی پس از سبز شدن تا پایان دوره رشد) به عنوان فاکتور اصلی و چهار تیمار کود نیتروژن n1 (تأمین 100 درصد نیاز کودی)، n2 (66 درصد)، n3 (33 درصد) و n4 (بدون مصرف کود نیتروژن) به عنوان فاکتور فرعی، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری به اجرا درآمد. در این آزمایش بیش ترین عملکرد غده از تیمار بدون تنش (s1) به میزان 55/9 تن در هکتار به دست آمد که تفاوت معنی دار در سطح پنج درصد با تیمار s2 نداشت اما s3 با اختلاف معنی دار نسبت به دو تیمار یاد شده، میانگین عملکرد 31/7 تن در هکتار را تولید نمود. تیمارهای n1 و n2 بدون اختلاف آماری در سطح پنج درصد بیش ترین عملکرد غده را تولید کردند ولی عدم مصرف نیتروژن (n4) منجر به تولید کم ترین عملکرد غده (38/7 تن در هکتار) شد. در مجموع در سطوح تنش s2 و s3، تیمار n2 باعث دستیابی به حداکثر عملکرد غده شد. به علت کاهش عملکرد غده در تیمارهای s2 و s3 در بالاترین سطح مصرف نیتروژن (n1)، برهمکنش تنش خشکی و نیتروژن بر عملکرد غده، در سطح یک درصد معنی دار شد.