مقایسه وضعیت آنتیاکسیدانی و نیمرخ لیپیدی سرم ورزشکاران رشته کاراته با افراد غیر ورزشکار
چکیده
زمینه و هدف: در جریان ورزشهای شدید و طولانی، ممکن است به علت آزادشدن رادیکالهای آزاد اکسیژن و سایر ترکیبات اکسیژنی واکنشپذیر، آسیبهای عضلانی و بافتی بوجود آیند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه وضعیت آنتیاکسیدانی و نیمرخ لیپیدی سرم ورزشکاران رشته کاراته با افراد غیر ورزشکار انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 17 کاراتهکار سالم فعال که در شش ماهه قبل از تحقیق به طور مداوم هفتهای حداقل 3 جلسه 45 دقیقهای در تمرینات این رشته ورزشی شرکت کرده بودند و 20 غیر ورزشکار که سابقه فعالیت ورزشی منظم در حین دوره را نداشتند، به صورت تصادفی انتخاب شدند. ظرفیت آنتیاکسیدانی تام، فعالیت آنزیم سوپراکسید دسموتاز (sod) ، غلظت چربیهای خون، میزان حداکثر اکسیژن مصرفی (vo2 max) و توان بی هوازی پای شرکتکنندگان با روشهای معتبر ارزیابی گردید. برای مقایسه بین دو گروه، از آزمون منویتنی استفاده و میزان خطا در همه موارد 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: فعالیت آنزیم sod ، vo 2 max و اوج توان بی هوازی پاها در گروه کاراتهکار به طور معنیداری بالاتر از غیر ورزشکاران (05/0>p) و شاخص توده بدنی و درصد چربی آنها به طور معنیداری کمتر از غیر ورزشکاران (05/0>p) بود؛ امّا از نظر غلظت چربی و سایر شاخصهای آنتیاکسیدانی، هیچ تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0نتیجه گیری: ورزشکاران رشته کاراته نسبت به غیر ورزشکاران، از سیستم آنتیاکسیدانی، آمادگی جسمانی و ترکیب بدنی مطلوبتری برخوردارند؛ بنابراین در مقابل عوامل بیماریزای قلبی- عروقی و آترواسکلروز مقاومترند.