روش رهایی پویا برای پیمایش مسیر ایستایی سازههای خرپایی
چکیده
محمد رضایی پژند1،* و جواد علامتیان2 اطلاعات مقاله چکیده دریافت مقاله: اسفند 1387 پذیرش مقاله: تیر 1388 یکی از روشهای ارزیابی رفتار سازههای غیرخطی، بررسی نمودار بار-تغییرمکان آنها می‌باشد. این نمودار دو بخش دارد. در نخستین قسمت، سختی هندسی سازه مثبت است و سازه در برابر بارها مقاومت میکند. در بخش دوم، با منفی شدن سختی هندسی، ظرفیت باربری سازه به شدت کاهش مییابد و سبب بازگشت بار و تغییرمکان خواهد شد. مرز بین این دو بخش با نقطه‌های حدی مشخص میشوند. در این مقاله، روش رهایی پویا برای به دست آوردن ناحیههای بازگشتی بار و تغییرمکان سازهها به کار میرود. چون فن رهایی پویای متداول توانایی پیمایش چنین ناحیههایی را ندارد، رابطه سازیهای نوینی پیشنهاد می شود. این رابطه سازیها بر کمینه کردن نیروی نامیزان و تغییرمکان نامیزان موجود در تکرارهای رهایی پویا استوار می‌باشد. فرایندهای پیشنهادی برای پیمایش ناحیههای بازگشتی خودکار است و سازگاری مناسبی با روش رهایی پویا دارند. با استفاده از این رابطه سازیها، چند سازه ی خرپایی تحلیل می شوند. این خرپاها دارای رفتار غیرخطی هندسی (تغییرشکلهای بزرگ) در محدوده کشسانی میباشند. نتیجههای عددی نشان می‌دهند، فرایندهای پیشنهادی کارآیی روش رهایی پویا را افزایش می‌دهند به گونهای که می‌توان با این روش ناحیههای بازگشتی بار و تغییرمکان سازههای غیرخطی را به دست آورد