ارزیابی روند تغییرات کمی و کیفی آب زیرزمینی دشت کاشان
چکیده
در این پژوهش، به منظور تعیین تغییر کمی و کیفی آب زیرزمینی دشت کاشان از دو شاخص افت آب زیرزمینی و هدایت الکتریکی (ec) بهره گیری شد. هیدروگراف های تراز آب با روش تیسن[1] و بر پایه دادهای چاه های پیزومتری ترسیم شدند. نقشه خطوط هم افت، هم ارتفاع و هم ec با بهره گیری از سیستم اطلاعات جغرافیایی (gis)[2] ترسیم شدند. نتایج حاصل از نقشه ها نشان می دهد که جریان آب از قسمت جنوبی دشت که اراضی کشاورزی قرار دارند به سمت شمال دشت است و به کویر تخلیه می شود. هم چنین رابطه بین هدایت الکتریکی با آنیون ها و کاتیون های اصلی (ca2+, mg2+, k+, cl-, na+, so 42-, hco3-) بررسی شد. شاخص معیار بارش سالانه (siap)[3] محاسبه شده برای پنج ایستگاه هواشناسی نشان میدهد که بیشترین درصد فراوانی متعلق به بارش نرمال است. بیشترین مقدار افت و برداشت آب به طور میانگین در بخش های جنوبی و جنوب شرقی دشت رخ داده است که می تواند به علت تمرکز زمین های کشاورزی در این دو منطقه باشد. هدایت الکتریکی در همه قسمت ها (به غیراز آنیون بی کربنات) با غلظت یون های اصلی موجود در آب رابطه مستقیم دارد. هیدروگراف های تراز آب زیرزمینی نشان می دهد که طی 19 سال به مقدار02/10 متر سطح آب کاهش یافته است که به نوبه خود موجب کاهش کیفیت آب زیرزمینی شده است. [1] - theissen [2] - geographic information system(gis) [3] - standard index of annual precipitation