تحلیل معنایی جلوه های بصری نور در تعامل حکمت خالده و معماری و شهرسازی ایرانی؛ نمونه موردی: محلات و خانه های ایرانی
چکیده
ما در عصر بصری زندگی میکنیم که تصویر معماری بخشی از آن است. شکل و خاصیت نمادین نور از ذهن خیالپرداز انسان سرچشمه می گیرد. نور رجحانی آشکار بر تاریکی دارد. هستی، نور محض است؛ و نیستی، ظلمت و تاریکی محض. هنگامی که تاریکی و روشنایی به حداکثر شدت خود برسند و نیمسایه ها حذف یا بیاهمیت شوند، فضای مثبت و منفی ایجاد می شود. در طول روز، نور طبیعی خصوصیت های ظاهری نواحی داخلی را شکل میدهد و به این صورت هویت و شخصیت ایجاد میکند. در این مقاله تحلیل معنایی جلوههای بصری نور در معماری (خانههای ایرانی) مورد مطالعه قرار گرفته است. روش تحقیق کیفی در یک رویکرد تفسیری استفادهشده عناصر و اجزای مورد استفاده برای بهرهبرداری ازجلوه های بصری نور مورد مطالعه قرار گرفتند، و ارزشها، معانی و مفاهیم تحلیلی نور بررسی شدند. نتایج تحقیق، شناسایی عناصر کنترل کننده نور در خانههای ایرانی، تحلیل بصری نور در معماری ایرانی می باشد.