مقاله

شیوع و نوع آلوآنتی بادی های گلبول قرمز در بیماران نیازمند به خون مراجعه کننده به بیمارستان نمازی شیراز در سال ۱۳۸۹

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

چکید ه سابقه و هدف آلوایمونیزاسیون در بیماران با سابقه تزریق خون مزمن، شایع است(حدود 60%). این مشکل در بیمارانی که به صورت مزمن خون دریافت نمی کنند، کمتر و حدود 2%-1% است. آلوایمونیزاسیون، عامل چندین مشکل از تاخیر در فراهم نمودن خون سازگار تا واکنش های همولیزی تاخیری پس از تزریق خون می باشد. هدف این مطالعه، بررسی شیوع و نوع آلوآنتی بادی های گلبول های قرمز در بیماران نیازمند خون بیمارستان نمازی شیراز بود. مواد و روش ها در یک مطالعه مقطعی گذشته نگر، شیوع آلوآنتی بادی 3487 بیمار بدون سابقه تزریق مزمن خون، با آزمایش غربالگری آنتی بادی و شناسایی نوع آنتی بادی با آزمایش پانل سل، بررسی گردید. برای بیماران دارای آلوآنتی بادی، اطلاعاتی نظیر سن، جنس، سابقه تزریق خون و جراحی جمع آوری و نتایج با استفاده از نرم افزار 15 spss و آزمون کای دو، با اطمینان 95% پردازش و تحلیل شدند. یافته ها از 3487 بیمار، 28 نفر دارای آلوآنتی بادی بودند، بنابراین شیوع آلوآنتی بادی 8/0% برآورد گردید. شایع ترین آلوآنتی بادی های مهم بالینی به ترتیب: anti-k 6 مورد(23%)، anti-e 4 مورد(15%) و anti-c 3 مورد (11%) بودند(شایع ترین آلوآنتی بادی مهم بالینی در مردان anti-k و در زنان anti-c بود). نتیجه گیری در این مطالعه شیوع آلوآنتی بادی به سن و جنس بیماران بستگی نداشت و در افراد با سابقه تزریق خون و عمل جراحی بیشتر بود. از عوامل مؤثر در شیوع بیشتر این آلوآنتی بادی ها، شیوع بالاتر آنتی ژن های مربوطه در جمعیت، قدرت آنتی ژنسیته بالاتر و فقدان انجام آزمون سازگاری و تعیین گروه برای این آنتی ژن ها می باشد.