میزان احساس تنهایی، نا امیدی و عزت نفس در نوجوانان مبتلا به تالاسمی ماژور
چکیده
چکید ه سابقه و هدف بتا تالاسمی ماژور، شایع ترین اختلال خونی ژنتیکی در ایران است. مطالعه های متعدد نشان داده است که بیماری های مزمن، اثر منفی بر عزت نفس، روابط بین فردی و اجتماعی و سلامت روان می گذارد. هدف از بررسی حاضر، تعیین میزان احساس تنهایی، ناامیدی و عزت نفس در نوجوانان مبتلا به تالاسمی بود. مواد و روش ها در یک مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1389، 100 نوجوان مبتلا به تالاسمی ماژور به روش نمونه گیری آسان از مراکز بیماری های خاص، مرکز تالاسمی بزرگسالان ظفر و درمانگاه تالاسمی بیمارستان مفید انتخاب شدند. داده ها به روش خود گزارشی جمع آوری گردید. اطلاعات توسط نرم افزار آماری 14 spss و با استفاده از آزمون های t ، آنالیز واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها یافته ها نشان داد که میانگین نمره ناامیدی 83/3 ± 12/6، تنهایی 12/5 ± 66/41 و عزت نفس 04/14 ± 86/100 بود. 59% نوجوانان مبتلا به تالاسمی ناامیدی کم، 51% احساس تنهایی متوسط و 55% عزت نفس متوسطی داشتند. ارتباط آماری معناداری بین نمره ناامیدی و عزت نفس وجود داشت(027/0= p ) اما ناامیدی و عزت نفس با احساس تنهایی رابطه آماری معناداری نداشتند. نتیجه گیری نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که تالاسمی بر روی جنبه های روانی ـ اجتماعی زندگی نوجوانان اثر منفی دارد. شناخت مکانیسم ها و استراتژی های لازم جهت پیشگیری از اختلالات روانی ـ اجتماعی و ارتقای سلامت روان نوجوانان مبتلا به تالاسمی، ضرورت دارد.