بیان ژن های خودبازسازی oct۴ ، nanog ، sox۲ ، nucleostemin ، bmi و zfx در رده های سلولی سرطانی کولون(caco۲ و ht-۲۹) ، کبد(hepg۲)، پروستات (lncap)، مثانه(ht-۱۳۷۶) و در نمونه های تومور انسانی کولون، مثانه و پروستات

صبریه امینی، s. amini استادیار دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج فردین فتحی، f. fathi دانشیار مرکز تحقیقات علوم سلولی و مولکولی دانشگاه علوم پزشکی کردستانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی سنندج (islamic azad university of sanandaj) کاظم پریور، k. parivar دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کردستان (kordestan university of medical sciences) بهرام نیکخو، b. nikkho استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات (islamic azad university science and research branch) حشمت اله صوفی مجیدپور، h. sofimajidpour دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کردستان (kordestan university of medical sciences) جعفر مبلغی، j. mobaleghi استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کردستان (kordestan university of medical sciences) بهروز داوری

چکیده

چکید ه سابقه و هدف ژن هایی که درکنترل خودبازسازی سلول های بنیادی نقش دارند به عنوان دسته جدیدی از مارکرهای مولکولی سرطان معرفی شده اند. در این تحقیق، بیان ژن های oct4 ، sox2 ، nanog ، nucleostemin ، zfx و bmi-1 در رده های سلولی سرطان کولون، پروستات، کبد و مثانه هم چنین در نمونه های انسانی این سرطان ها مورد بررسی قرار گرفت . مواد و روش ها در یک مطالعه تجربی، بیان ژن های خودبازسازی oct4 ، nanog ، sox2 ، nucleostemin ، bmi ، zfx با استفاده از روش rt-pcr در نمونه های تومور انسانی شامل 10 نمونه تومور مثانه، 5 نمونه تومور پروستات، 5 نمونه تومور کولون و 5 نمونه نرمال کولون و در رده های سلولی سرطانی ارزیابی شد . هم چنین بیان ژن های oct4 و nucleostemin در سطح پروتئین با استفاده از روش ایمونوسیتوشیمی مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها نتایج نشان داد که در نمونه های مورد مطالعه، ژن های خود بازسازی oct4 ، nanog ، sox2 ، nucleostemin ، bmi و zfx بیان می شوند و اندازه باندهای مربوط به ژن های مورد مطالعه مطابق با الگوی آغازگر طراحی شده بود. هم چنین بیان سیتوپلاسمی و هسته ای oct4 و بیان هستکی و سیتوپلاسمی nucleostemin با ارزیابی ایمونوسیتوشیمی تایید شد. نتیجه گیری در جمعیت سلول های سرطانی مورد مطالعه مذکور، تعدادی از سلول ها ویژگی سلول های بنیادی سرطانی را دارند و به احتمال زیاد در تکثیر سلول های سرطانی نقش اصلی را بر عهده دارند که به تایید نظریه cancer stem cell کمک می کند و پیشنهاد می کند که این ژن ها به صورت بالقوه می توانند به عنوان مارکر توموری جهت تشخیص و یا پیش آگهی سرطان استفاده شوند.