کارآیی سیستم خود حذفی محرمانه و حذف به تشخیص پزشک بر سلامتی خون در اهداکنندگان ساری و بهشهر
چکیده
چکید ه سابقه و هدف تضمین سلامتی خون از اهداف اساسی سازمان های انتقال خون در دنیاست. در همین راستا، در سازمان انتقال خون ایران از سیستم های غربالگری اضافی مانند خود حذفی محرمانه ( confidential self exclusion ) و حذف ( failed ) در کنار آزمایش های تشخیص عفونت های قابل سرایت کمک گرفته شده است. هدف از این تحقیق بررسی کارآیی این دو سیستم در بهبود و ارتقای ایمنی خون های اهدایی می باشد. مواد وروش ها این مطالعه مقطعی گذشته نگر، بر روی کلیه افرادی که در سال 1384 به پایگاه های انتقال خون ساری و بهشهر مراجعه نموده بودند، انجام شد. اطلاعات مربوط به مشخصات فردی و نتایج آزمایش های سرولوژیکی افراد از رایانه مرکزی سازمان مرکزی انتقال خون ساری جمع آوری و در سه گروه اهداکنندگان سالم، خود حذفی محرمانه و حذف مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار 12 spss و آزمون مجذور کای ( chi-square ) مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها در طی 12 ماه، از مجموع 17036 نفر اهداکننده خون، 16694 نفر(98%) از گروه اهداکنندگان سالم، 225 نفر(5/1%) از گروه حذف و 87 نفر(5/0%) از گروه خود حذفی محرمانه بودند. درصد آلودگی با ویروس های مختلف(ایدز، هپاتیت b و هپاتیت c ) در آن ها به ترتیب 04/3، 9/3 و 2/9 درصد بود. درصد آزمایش الیزا مثبت برای hbs-ag ، hcv-ab و hiv-ab به ترتیب در گروه کنترل 74/0، 9/1 و 29/0 درصد، در گروه حذف 4/0، 5/3 و 0 درصد و در گروه خود حذفی محرمانه 6/4، 6/4 و 0 درصد بود. نتیجه گیری نتایج این مطالعه نشان می دهد که درصد آلودگی در گروه خود حذفی محرمانه تقریباًَ 1/3 برابر گروه کنترل یعنی اهداکنندگان سالم بوده است و می تواند تاییدی بر مفید بودن روش خود حذفی محرمانه و احتمال حذف افراد آلوده در مرحله پنجره باشد. هم چنین به نظر می رسد در مورد سیستم حذف باید مطالعات بیشتری صورت گیرد