شیوع هپاتیت bو c در بیماران تالاسمی ماژورمراجعه کننده به بیمارستان علی اصغر (ع) زاهدان درسال ۱۳۸۱
چکیده
چکید ه سابقه و هدف بیماران تالاسمی ماژور به علت دریافت طولانی مدت خون، در معرض آلودگی به هپاتیت های ویروسی مخصوصاً b و c قرار دارند و امروز یکی از مهم ترین مسائل بهداشتی این بیماران کنترل آلودگی به این ویروس هاست. دراین مطالعه برآن شدیم که شیوع هپاتیت های b و c و عوامل خطرساز آن را درگروهی از بیماران تالاسمی ماژور بررسی کنیم. مواد وروش ها مطالعه به صورت توصیفی بر روی 364 بیمار تالاسمی ماژور در شهرستان زاهدان انجام شد. ابتدا تمام بیماران مورد پیگیری قرار گرفتند و پرسشنامه ای شامل اطلاعات دموگرافیک از جمله سن، جنس، قومیت، تعداد دفعات تزریق خون در سال، سن تشخیص بیماری، سابقه واکسیناسیون و... تکمیل شد. سپس نمونه خون بیماران، تحت بررسی مارکرهای سرمی anti-hbc ، hbsag ، anti-hcv ، anti-hbs به روش الیزا قرار گرفت و نتایج الیزا مثبت hbsag و anti-hcv به ترتیب توسط تست نوترالیزیشن و riba مورد تأیید قرار گرفت. نتایج توسط نرم افزار spss 10/10 بررسی شد و از آماره chi-square برای آنالیز آماری استفاده شد. یافته ها 364 بیمار تالاسمی مورد بررسی قرار گرفتند که 206 نفر (6/56%) مذکر و 158 نفر (4/43%) مؤنث بودند. میانگین سنی بیماران 17/5 ± 7/9 سال بود که 205 نفر (3/56%) آنها بلوچ بودند. از این تعداد 1 نفر hbsag مثبت و 49 نفر anti-hcv مثبت بودند. در نتیجه شیوع hbsag مثبت 3/0% و شیوع anti-hcv مثبت 5/13% بود. 321 نفر (2/88%) anti-hbs مثبت و 88 نفر (2/24%) anti-hbc مثبت بودند. در بررسی آماری انجام شده بین سن بیماران و anti-hcv مثبت اختلاف آماری معنی داری وجود داشت به طوری که با افزایش سن، anti-hcv مثبت افزایش می یافت (p< 0.005) . هم چنین بین تعداد دفعات تزریق خون در سال و anti-hcv مثبت نیز اختلاف آماری معنی داری وجود داشت، به طوری که افرادی که بیشتر یا مساوی 20 بار در سال خون دریافت کرده بودند، 3/33% anti-hcv مثبت بودند درحالی که در سایرگروه ها این میزان کمتر از 15% گزارش شد (p=0.006) . نتیجه گیری با ارزیابی این مطالعه به این نتیجه می رسیم که شیوع هپاتیت c در بیماران تالاسمی ماژور بسیار بالاست اما به نظر می رسد طرح غربالگری اهداکنندگان به طور مؤثری می تواند شیوع و بروز عفونت را کاهش دهد