سنجش نابرابری فضایی در برخورداری از شاخص های آموزشی با استفاده از روش تاپسیس (مطالعه موردی: استان خوزستان)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
برنامهریزی منطقهای با هدف توسعه و کاهش نابرابری منطقهای، از موضوعات مهم در کشورهای درحالتوسعه محسوب میشود. لازمه برنامهریزی منطقهای شناسایی جایگاه مناطق نسبت به یکدیگر میباشد. هدف اصلی این پژوهش سنجش نابرابری فضایی شهرستانهای استان خوزستان بر اساس شاخصهای آموزشی به منظور دستیابی
امروزه کاهش نابرابری در استفاده از منابع، امکانات و تسهیلات، یکی از مهم ترین معیارهای اساسی توسعه پایدار در سطح مناطق کشور به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف شناخت میزان نابرابری فضایی توسعه به بررسی سطح توسعه یافتگی شهرستان های استان خوزستان پرداخته است. روش پژوهش، بر اساس هدف کا
امروزه کاهش نابرابری در استفاده از منابع، امکانات و تسهیلات، یکی از مهمترین معیارهای اساسی توسعه پایدار در سطح مناطق کشور به شمار میرود. پژوهش حاضر با هدف شناخت میزان نابرابری فضایی توسعه به بررسی سطح توسعهیافتگی شهرستانهای استان خوزستان پرداخته است. روش پژوهش، بر اساس هدف کا
شناخت نابرابری ها و بی تعادلی ها در چارچوب محدوده های جغرافیایی مختلف (کشور، استان، شهرستان و بخش) و در نتیجه پی بردن به اختلافات و تفاوت های موجود و سیاست گذاری در جهت رفع و کاهش نابرابری ها از وظایف اساسی متولیان توسعه مناطق به شمار می آید. بررسی شاخص های صنعتی، اقتصادی و تعیین
شناخت نابرابریها و بی تعادلیها در چارچوب محدودههای جغرافیایی مختلف (کشور، استان، شهرستان و بخش) و در نتیجه پی بردن به اختلافات و تفاوتهای موجود و سیاست گذاری در جهت رفع و کاهش نابرابریها از وظایف اساسی متولیان توسعه مناطق به شمار میآید. بررسی شاخصهای صنعتی، اقتصادی و تعیین
شناخت نابرابریها و بی تعادلیها در چارچوب محدودههای جغرافیایی مختلف (کشور، استان، شهرستان و بخش) و در نتیجه پی بردن به اختلافات و تفاوتهای موجود و سیاست گذاری در جهت رفع و کاهش نابرابریها از وظایف اساسی متولیان توسعه مناطق به شمار میآید. بررسی شاخصهای صنعتی، اقتصادی و تعیین