بررسی نتایج بازسازی سورجیکال پارگی رباط صلیبی قدامی (acl)زانو با روش همسترینگ-آتوگرافت در بیماران مراجعه کننده به بیمارستانهای ارتش در سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ : مطالعۀ ۶۴ مورد

مصطفی شاهرضایی، mostaffa shahrezayee orthopedic, aja university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پزشکی ، معاونت پژوهشی فرزان هاشمی، farzan hashemi aja university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پزشکی ، معاونت پژوهشی سید رضا شریف زاده، seyed reza sharifzadeh department of orthopedic, aja university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی آجا، دانشکده پزشکی، گروه ارتوپدی احسان فلاح، ehsan fallah department of orthopedic, aja university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی آجا، دانشکده پزشکی، گروه ارتوپدی فاطمه خدابنده لو، fatemeh khodabandehloo aja university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پزشکی ، معاونت پژوهشی

چکیده

سابقه و هدف: بررسی کمی و کِیفی بعد از عملِ بیماران با پارگی رباط صلیبی قدامی زانو (acl) که به طور ایزوله با روش همسترینگ – آتوگرافت بازسازی شدند. هدف پژوهش بررسی روش همسترینگ – آتوگرافت در بازسازی acl با پایداری به خوبی روش پَتِلار تاندون ولی مُوربیدیتی کمتر است. مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی از نوع بررسی موارد 64 بیمار (62 مرد، 2 زن) 19 تا 48 سال با پارگی acl از شهریور 1389 تا اسفند 1390 در بیمارستانهای فجر و 501 ارتش تحت بازسازی acl به روش همسترینگ – آتوگرافت قرار گرفتند. همه بیماران از نظر شرایط قبل و بعد از عمل همسان بوده و توسط یک جراح عمل شدند. اطلاعات بیماران از طریق پرسشنامه و معاینات قبل و بعد از عمل جمع آوری شدند. ویزیتها در 3 و 6 ماه و 1 سال بعد از عمل بودند. بررسی ها شامل؛ زمان از لحظه تروما تا جراحی، آسیبهای همراه، خصوصیات ذهنی و عینی بودند. یافته ها: متوسط زمان از لحظه تروما تا جراحی 3/9 ماه (بین 3 هفته تا 18 ماه) بود که از لحاظ آماری افزایش معنی داری نسبت به مطالعات مشابه داشت. آسیب مینیسکال همراه در 45 بیمار (31/70 % ) بود که آن نیز از لحاظ آماری افزایش معنی داری نسبت به مطالعات مشابه داشت. آسیب همزمان غضروفی در 27 بیمار (18/42 % ) وجود داشت. از لحاظ بازگشت به سطح فعالیت قبل از عمل، 80 % به وضعیت قبل از آسیب بازگشتند. سستی استاتیک بعد از عمل طی تست لاکمَن در 50 نفر بیمار (12/78 % ) > mm 8 در 12 بیمار (75/18 % ) < mm 8 با سختی انتهایی و فقط در 2 بیمار (12/3 % ) < mm 10 با نرمی انتها بود. در آخرین ویزیت بعد از عمل، بجزء 5 نفر، 59 بیمار (18/92 % ) هیچ دردی در زانو نداشتند. ناپایداری قبل از عمل در تمام بیماران بود ولی بعد از عمل، فقط 2 بیمار ناپایداری داشتند. هیچ یک از بیماران هیچ محدودیّتی در اِکستِنشن زانو نداشتند ولی محدودیّت در فلِکشن زانو فقط در 3 بیمار و در حد کمتر از 25 درجه بود. هیچ موردی از پارگی گرافت مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: روش همسترینگ – آتوگرافت در بازسازی پارگی acl در زنان و افراد جوان با ناپایداری افزایش یافته ولی با donor site morbidity کمتری همراه است.