مقایسه اثربخشی طب سوزنی با پیروکسیکام خوراکی در کاهش شدت درد و بهبود عملکرد فعالیتی بیماران دچار کمردرد مزمن مکانیکی
محمدجواد هادیانفرد، mj hadianfar (*corresponding author)associate professor, shiraz university of medical sciences, medical faculty, dept. of physical medicine and rehabilitation, shahid faghihi hospital, iran, shiraz. tel: 09173113621 سیروس عزیزی، s azizi assistant professor, aja university of medical sciences, medical faculty, department of physical medicine and rehabilitation, emam reza hospital, iran, tehran یونس قلیچ، y ghelich assistant professor, aja university of medical sciences, medical faculty, department of cardiology, 502 hospital, iran, tehran رضا ثابت، r sabet assistant professor, jahrom university of medical sciences, iran, jahrom اسداله امان الهی، a amanolahi assistant professor, baghiatallah university of medical sciences, medical faculty, department of physical medicine and rehabilitation, baghiatallah hospital, iran, tehran.
چکیده
سابقه وهدف: کمردرد بیماری شایعی است به طوری که شیوع آن به بیش از 84 درصد میرسد. سردسته علل ایجاد کننده کمردرد، کمردرد مزمن مکانیکی است که در اثر عملکرد فعالیتی بد، وضعیتهای بدنی نامناسب، فشارهای روانی و... به وجود میآید. درمان این بیماران اغلب در راستای کاهش درد، حفظ تحرک و به حداقل رساندن ناتوانی بیمار انجام میپذیرد. این تحقیق اثرات طب سوزنی و پیروکسیکام خوراکی را در کاهش درد و بهبود عملکرد فعالیتهای روزانه این بیماران مقایسه میکند. مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی 52 بیمار دچار کمردرد مزمن مکانیکی انتخاب شدند و به طور تصادفی ساده به دو گروه a و b تقسیم بندی شدند. گروه a تحت درمان طب سوزنی (2 جلسه در هفته) و گروه b تحت درمان باپیروکسیکام (30 میلی گرم روزانه) به مدت 2 هفته متوالی قرار گرفتند. بیماران از نظر شدت درد (براساس vas و فعالیت عملکرد روازنه) قبل از شروع درمان، بلافاصله پس از درمان و 4 هفته پس ازپایان درمان مورد بررسی قرار گرفتند یافته ها: براساس آنالیز دادهها میانگین vas قبل از شروع درمان، بلافاصله پس از درمان و 4 هفته پس ازپایان درمان بهترتیب در گروه a به صورت ۷/۳۹±0/3 ، 42/88±۰/۹۶ و ۳/۰۲±۰/۵۲ و در گروه b به صورت ۷/۱۲±۰/۶۱، ۴/۵۵±۰/۹۳ و ۳/۹۱±۰/۲۸ بود (p<0/005). بحث و نتیجه گیری: طب سوزنی در کاهش شدت درد و بهبود عملکرد روزانه بیماران، مؤثرتر از پیروکسیکام خوراکی بود. به نظر میرسد که اگر درمان با طب سوزنی به مدت طولانی تری ادامه پیدا کند اثر بیشتری نیز در کاهش درد داشته باشد.
سابقه وهدف: کمردرد بیماری شایعی است به طوری که شیوع آن به بیش از 84 درصد میرسد. سردسته علل ایجاد کننده کمردرد، کمردرد مزمن مکانیکی است که در اثر عملکرد فعالیتی بد، وضعیتهای بدنی نامناسب، فشارهای روانی و... به وجود میآید. درمان این بیماران اغلب در راستای کاهش درد، حفظ تحرک و به حد
مقدمه: با توجه به شیوع بالای بیماری دیابت در جمعیت عمومی و همراهی بالای آن با اختلالات روانی، مطالعهی حاضر با هدف بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر کاهش اضطراب و عملکرد اجتماعی بیماران مبتلا به دیابت صورت گرفت. روش ها: پژوهش حاضر یک طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزم
مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهانمحمدعلی عطاری، استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران غلامرضا خلیلی، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران آرزو صفاری، دانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیفات دانشجویی و دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مقدمه: مطالعه ی حاضر با هدف بررسی تأثیر افزودن فنتانیل یا سوفنتانیل به مارکائین اینتراتکال بر خصوصیات بلوک حسی- حرکتی، وضعیت همودینامیک حین عمل و کاهش شدت درد بیماران بعد از عمل در جراحی دیسک کمر و مقایسه ی آن با گروه شاهد انجام شد. روش ها: در یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 96 بیم
مقاله۲۰۱۰مطالعات روانشناسی بالینیدکتر بهروز دولتشاهی، دکتر علیرضا مرادی، دکتر ندا علی بیگی، مرضیه سبحانی
در طی سالهای اخیر شواهد تجربی و آزمایشی بسیاری در گسترش درمانهای روانشناختی فراهم شده است. مطالعات مستقلی که انجام شدهاند، حاکی از اثربخشی درمانهای مختلف است که میتوانند در بهبود علایم مثبت و منفی و افزایش کارکردهای شناختی، شغلی یا اجتماعی مؤثر باشند. گرچه پژوهشهای قبلی به
مقالهمطالعات روانشناسی بالینیمرضیه سبحانی، کارشناسی ارشد روان شناسی شخصیت دکتر علیرضا مرادی، - عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت معلم تهران دکتر ندا علی بیگی، دکترای روان شناسی بالینی دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی دکتر بهروز دولتشاهی
در طی سال های اخیر شواهد تجربی و آزمایشی بسیاری در گسترش درمان های روان شناختی فراهم شده است. مطالعات مستقلی که انجام شده اند، حاکی از اثربخشی درمان های مختلف است که می توانند در بهبود علایم مثبت و منفی و افزایش کارکردهای شناختی، شغلی یا اجتماعی مؤثر باشند. گرچه پژوهش های قبلی به
زمینه و هدف: استئوآرتریت زانو یکی از معمول ترین بیماری ها بوده و محدودیت های بسیاری برای بشر ایجاد نموده است. روش های متعددی جهت درمان این بیماری وجود دارد. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر موبیلیزاسیون درجه ی یک مفصل پاتلوفمورال بر کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فیزیکی در ب