اتوبیوگرافی نوین، بررسی مکانیسم های ابهام در آثار الن رب گریه مورد بررسی: آیینه های بازتابنده
چکیده
ابهام، از ویژگی های اصلی رمان نو ، جایگاهی برجسته در ادبیات مدرن دارد. دراین مقاله سعی ما بر آنست تا مسئله نقش روایی متن، اثر ابهام و نحوه تجلی آن را از خلال دنیای رمانگونه ربگریه مورد بررسی قرار دهیم و به این موضوع بپردازیم که آیا تنها یک نوع ابهام وجود دارد. به منظور پاسخگویی به این سوالها به بررسی خودزندگینامه آیینههای بازتابنده (1984)، اتوبیوگرافی نوین ربگریه میپردازیم که نمونهای بارز برای تحلیل این ابهام پیرامون دو محور گفتمان خودتخیلی است. در مرحله نخست، خودزندگینامه نویس در نشیب به سمت «ترسیم چهره خویش» است. در مرحله دوم، شاهد مخالفت خود تخیلگر با میل به «برون افکنی احساسات» ازخلال رابطهای هستیم که تخیل با واقعیت برقرار میکند. این تحلیل به ما امکان میدهد که ابهام روایی در متن ربگریه را بازشناسیم؛ و دریابیم که خودتخیلی دربرگیرنده مسائل متعدد تحلیل است که در این مقاله در سایه تحلیل متنی بررسی میشود. این خلاقیت نظری بر مطالعه متن ادبی ربگریه تکیه دارد، در حالیکه تمامی ویژگیهای نوشتاری ربگریه را نشان میدهد. این بررسی کوتاه، به درک بهتر ما از خود زندگینامهنویسی نوین کمک میکند، چرا که این امکان را به ما میدهد تا به مشکل درک واقعیت به عنوان ترفندی برای خلق ابهام پیبریم.