مقایسه تاثیر روش های درمانی رایج در درمان حمله کولیک کلیوی حاد
چکیده
سابقه و هدف: حمله رنال کولیک حاد (1% مراجعات به اورژانس) شایعترین تظاهر سنگ های کلیوی بوده که از نظر شدت به زایمان مردان تشبیه شده است. به همین علت بهبود درد این بیماران یکی از موارد مورد توجه در پزشکی اورژانس می باشد. بهترین داروی درمانی این گروه را اپیوئید تشکیل می دهد که به لحاظ عوارض جانبی شمشیر دولبه نام دارد. مطالعات در پی جایگزین داروی کم عارضه تر می باشند. مواد و روش ها: در این مطالعه کار آزمایی بالینی تصادفی شده 200 بیمار مبتلا به کولیک کلیوی حاد مراجعه کننده به اورژانس در چهار گروه درمانی پتیدین، پیرالژین، شیاف دیکلوفناک و آمینوفیلین مورد تجویز دارویی قرار گرفت و پارامترهای پاسخ به درمان و عوارض ایجاد شده طی یکساعت در مقاطع زمانی کمتر از 30 دقیقه و بالاتر از 60 دقیقه بررسی گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری spss و آزمون آماری کای دو و آزمون تحلیل واریانس در سطح معنی دار کمتر از 5% تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: جواب به درمان طی یکساعت در گروه پتیدین 94%، پیرالژین 92%، دیکلوفناک 68% و آمینوفیلین 62% بوده است و این تفاوت از نظر آماری بین چهار گروه معنی دار است ( p=0.01 ). عوارض جانبی پتیدین 22% تهوع، 14% دپرسیون تنفسی و 2% سردرد بوده و در گروه آمینوفیلین 14% هیپوتانسیون، 18% سرگیجه، 24% سردرد داشتیم. پیرالژین 6% تهوع داشته و دیکلوفناک بدون عارضه بوده است. عوارض ایجاد شده بین 4 گروه درمانی تفاوت آماری معنی داری دارد ( p=0.01 ). نتیجه گیری و توصیه ها: بطور کلی بنظر می رسد جواب به درمان پیرالژین قابل مقایسه با پتیدین باشد و از نظر عوارض جانبی نسبت به پتیدین دارای عوارض کمتری است. شیاف دیکلوفناک با آنکه عارضه حادی ندارد قابل مقایسه با پتیدین نبوده و آمینوفیلین نیز در زمینه اثر درمانی و با توجه به عوارض آن جایگاه قابل قبولی در درمان کولیک کلیوی حاد ندارد.