مقاله

تاثیر دوازده هفته فعالیت ورزشی هوازی بر سطح پلاسمایی آپلین-۱۲ و فشارخون در زنان میانسال مبتلا به پرفشاری خون

مریم مختاری، maryam mokhtari university of shirazدانشگاه شیراز فرهاد دریانوش، farhad daryanoosh university of shirazدانشگاه شیراز محسن ثالثی، mohsen salasi university of shirazدانشگاه شیراز مهدی محمدی، mehdi mohammadi university of shirazدانشگاه شیراز

چکیده

مقدمه: از بافت چربی، آدیپوکین­های بسیاری ترشح می­شوند که از جمله می­توان به کمرین، ویسفاتین و آپلین اشاره کرد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی دوازده هفته فعالیت ورزشی هوازی بر سطح سرمی آپلین و فشارخون در زنان میان سال مبتلا به پرفشاری خون بود. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، 30 زن میان سال مبتلا به پرفشاری خون انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و گروه آزمایش تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل ورزش های هوازی از نوع فزاینده بود که طی سه جلسه در هفته و به مدت دوازده هفته اجرا می­گردید. نمونه­های خونی و اندازه­گیری فشارخون آزمودنی­ها در پیش از ورزش و 24 ساعت پس از آخرین جلسه جمع آوری شد. ارزیابی داده­ها با استفاده از آزمون تی تست وابسته و مستقل، برای مقایسه درون گروهی و بین گروهی داده­ها در سطح معنی­داری 05/0 p≤انجام شد. یافته­ها: پس از دوازده هفته مشخص گردید در گروه آزمایش، کاهش معنی­داری در سطوح آپلین (03/0=p) و فشارخون سیستولی (001/0=p) رخ می­دهد، اما در فشارخون دیاستولی تفاوت معنی­داری مشاهده نشد. (12/0=p) در گروه شاهد، تغییرات معنی­داری در سطوح آپلین (50/0=p) فشار خون سیستولی (20/0=p) و فشار خون دیاستولی (40/0=p) رخ نداد. نتیجه گیری: نتایج حاصل نشان داد دوازده هفته فعالیت ورزشی هوازی، می تواند یک روند کاهشی در سطح پلاسمایی هورمون آپلین و فشارخون سیستولی ایجاد کند. هم چنین مشخص گردید که با افت فشار خون در بیماران پرفشاری خون، نیاز به افزایش انقباضات قلبی کمتر می­شود و به همین دلیل سطح آپلین (یک عامل انقباض­پذیری قلب) افت پیدا می­کند.

اسناد مشابه