بررسی تاثیر پیگیری تلفنی پرستار بر تبعیت از برنامه درمانی در بیماران دیابتی نوع دو
چکیده
مقدمه: عدم تبعیت از برنامه درمانی یکی از مشکلات شایع در بیماران دیابتی است. پی گیری تلفنی پرستار می تواند در استمرار حمایت از این بیماران و تقویت آگاهی و عملکرد آنان موثر باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر پی گیری تلفنی پرستار بر تبعیت از برنامه درمانی در بیماران دیابتی نوع دو بود. مواد و روش ها: این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی بود که بر روی 60 نفر از مبتلایان به دیابت نوع دو مراجعه کننده به درمانگاه دیابت شهرستان الیگودرز انجام شد. نمونه گیری به روش در دسترس و توزیع نمونه ها در دو گروه به صورت تصادفی انجام شد. در ابتدا برای تمامی شرکت کنندگان دوره آموزش سه روزه خود مراقبتی دیابت برگزار شد. سپس پی گیری تلفنی در گروه مداخله به مدت دوازده هفته انجام شد. جمع آوری اطلاعات شامل مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله و تبعیت از برنامه درمانی در دو مرحله، بدو ورود و دوازده هفته پس از مطالعه، انجام شد. یافته ها: افزایش معنی داری در میانگین نمرات تبعیت از برنامه درمانی و کاهش 39/1 درصدی در میانگین هموگلوبین گلیکوزیله در گروهی که مداخله صورت گرفته بود، مشاهده شد (001/0p<). نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشان داد پی گیری تلفنی پرستار روشی اثر بخش در بهبود گلیسمی و تبعیت از برنامه درمانی در مبتلایان به دیابت نوع دو می باشد.