اثر مکمل یاری با آرژینین و اورنیتین بر شاخص های رشد در ماهی قزل آلای رنگین کمان، oncorhynchus mykiss
چکیده
مقدمه: ماهیان از مهمترین مدلهای آزمایشگاهی هستند که مطالعه ی فیزیولوژی تغذیه، رشد و هورمونها در آن ها میتواند به درک بسیاری از سازوکارهای حیاتی در سایر مهرهداران کمک کند. در این بررسی، تاثیر افزودن مکملهای اسید آمینهای در غذا بر شاخصهای رشد و سطوحِ فاکتور رشد شبه انسولینی 1 (igf-i) در خون ماهی قزلآلای رنگینکمان (oncorhynchus mykiss) مورد مطالعه قرار گرفته است .مواد و روشها: ماهیان با میانگین وزن اولیه 4±45 گرم، به مدت 8 هفته با یکی از تیمارهای غذایی زیر تغذیه شدند: تیمار یک، غذای کنسانتره تجاری و 2% ال ـ آرژینین؛ تیمار دو، غذای کنسانتره و 2% ال ـ اورنیتین؛ تیمار سه، غذای کنسانتره و ترکیب 2% ال ـ آرژینین+1% ال ـ اورنیتین؛ تیمار چهار، غذای کنسانتره و ترکیب 3% ال ـ آرژینین+1% ال ـ اورنیتین و تیمار پنج، غذای کنسانتره بدون افزودن اسید آمینه (تیمار شاهد). یافتهها: بر اساس نتایج به دست آمده، ماهیان تیمار سه دارای بیشترین افزایش وزن (84/5±94/268%) و ضریب رشد ویژه (05/0±33/2% در روز) بودند. در حالی که، بیشترین میزان شاخص کبدی (hsi) (04/0±49/1%) مربوط به تیمار چهار بود. این مقادیر به طور معنی داری بالاتر از مقادیر همین شاخصها در تیمار شاهد بودند (05/0>p). در مجموع، افزودن اسیدهای آمینه به غذا سبب افزایش سطح هورمون igf-i در خون، در سراسر دوره ی آزمایش شد. در انتهای هفته ی هشتم بیشترین (1180 پیکوگرم در میلیلیتر) و کمترین (35/980 پیکوگرم در میلیلیتر) مقادیرigf-i به ترتیب مربوط به تیمارهای سه و شاهد بودند. نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان دهنده ی تاثیر مثبت استفاده از مکملهای اسید آمینهای، به خصوص افزودن توام دو اسید آمینه ال ـ آرژینین و ال ـ اورنیتین در غذا بر تحریک فرایند رشد در ماهی قزلآلای رنگینکمان بودند.