بررسی تاثیر نقش حمایت اجتماعی همسر بر کنترل عوامل خطرساز سندرم متابولیک
چکیده
مقدمه: سندرم متابولیک که مجموعه ای از چاقی، اختلال تحمل گلوکز، فشار خون بالا، کاهش کلسترول با چگالی بالا و افزایش تری گلیسرید سرم است، در حال حاضر یکی از شایع ترین اختلالات متابولیک در سراسر دنیا می باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر نقش حمایت اجتماعی همسر بر کنترل عوامل خطرساز سندرم متابولیک در زنان مبتلا صورت گرفت. مواد و روش ها: در مطالعه ی کارآزمایی بالینی حاضر 182 زن مبتلا به سندرم متابولیک به صورت تصادفی سیستماتیک در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسش نامه ی روا و پایای حمایت اجتماعی درک شده از سوی همسر و پرسش نامه ی 24 ساعته یادآمد خوراک، و نیز برگه ی ثبت داده ها مربوط به دورکمر، فشارخون، تری گلیسرید، کلسترول ـ hdl و قند خون ناشتا بود. بعد از گردآوری داده ها، مداخله ی آموزشی برای گروه آزمون به کار گرفته شد و یافته های پس آزمون 3 ماه بعد جمع آوری گردید. یافته ها: میانگین نمره ی حمایت اجتماعی در گروه آزمون به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود. هم چنین بعد از مداخله، کاهش معنی داری در دریافت درشت مغذی ها به ویژه چربی و کربوهیدرات در مقایسه با گروه کنترل دیده شد. هم چنین، در گروه آزمون بعد از مداخله میانگین دور کمر 2/4 سانتی متر، تری گلیسرید 15/54 میلی گرم در صد میلی لیتر، قند خون ناشتا 61/13 میلی گرم در صد میلی لیتر، فشارخون سیستولی 42/7 میلی متر جیوه و فشار خون دیاستولی 55/9 میلی متر جیوه کاهش، و میانگین کلسترول ـ hdl 87/5 میلی گرم در صد میلی لیتر افزایش داشت که این تغییرات به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود. نتیجه گیری: ارتقا سطح حمایت اجتماعی درک شده از سوی همسر می تواند منجر به رعایت رژیم غذایی سالم و به دنبال آن کنترل عوامل خطرساز سندرم متابولیک باشد.