اثر یک دوره تمرین استقامتی بر سطح il-۸ سرم و حجم تومور در موش های حامل تومور پستان
چکیده
مقدمه: تمرین ورزشی اثر پیشگیرانه و کمک درمانی بر سرطان پستان دارد. هدف پژوهش حاضر مطالعه ی اثر تمرین استقامتی بر غلظت il-8 سرم و حجم تومور موشهای حامل تومور پستان بود. مواد و روشها: 40 موش بالبسی ماده به شکل تصادفی در چهار گروه ورزش ـ تومور ـ ورزش (ete)، ورزش ـ تومور ـ استراحت (etr)، استراحت ـ تومور ـ ورزش (rte) و استراحت ـ تومور ـ استراحت (rtr)، قرار گرفتند. برای توموری کردن موشها از رده ی سلولی mc4-l2 استفاده شد. تمرین استقامتی پیش از ایجاد تومور به مدت 8 هفته اجرا شد. در دو هفته ی اول، شدت 50 درصد vo2max بود که در هفته ی هشتم به 75 درصد vo2max رسید. پس از ایجاد تومور تمرین استقامتی با شدت 50 - 65 درصد vo2max و به مدت 6 هفته اجرا شد. میزان il-8 سرم با روش الایزا اندازهگیری شد. یافتهها: اختلاف معنیداری بین میانگین il-8 سرم و حجم تومور بین گروههای پژوهش وجود داشت (0001/0p=). اختلاف معنیداری بین گروههایی که تمرین استقامتی انجام میدادند (ete,rte) و گروههای دیگر (etr,rtr) دیده شد. همبستگی معنی داری بین سطح il-8 سرمی با حجم تومور بین گروههای پژوهش دیده شد (05/0<p). نتیجهگیری: تمرین استقامتی با شدت متوسط موجب کاهش حجم تومور میشود. il-8 در رگزایی و رشد تومور نقش دارد و کاهش سطح سرمی il-8 میتواند از دلایل کاهش حجم تومور باشد. به علت کاهش غلظت il-8 سرمی در گروههایی که پس از سرطانی شدن تمرین میکردند، میتوان گفت تمرین های استقامتی علاوه بر نقش پیشگیرانه، دارای نقش کمک درمانی در سرطان های وابسته به گیرنده ی استروژن هستند.