شیوع چاقی و برخی از عوامل مرتبط با آن در زنان ۵۰-۳۰ ساله ی شهرستان نیشابور با تاکید بر فعالیت بدنی
چکیده
مقدمه: چاقی یکی از مشکلات بهداشتی و همچنین عامل خطرسـاز برخی بیماریها است. گزارشهای مختلفی از میزان شیوع چاقی در ایران منتشر شده، اما تاکنون برآورد دقیقی از میزان چاقی در زنان با تاکید بر فعالیت بدنی گزارش نشده است. پژوهش حاضر به منظور تعیین شیوع چاقی در زنان 50-30 ساله ی شهرستان نیشابور با تاکید بر فعالیت بدنی انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش مقطعی حاضر از نوع توصیفی ـ تحلیلی بود که در سال 1390 روی 381 نفر از زنان شهرستان نیشابور انجام شد. در این پژوهش برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه شامل یک پرسشنامه ی پژوهش گر ساخته مشتمل بر 55 سوال در پنج بخش ویژگی های فردی، اقتصادی و اجتماعی، وضعیت تغذیهای، باروری و آمارنگاری و دیگری پرسش نامه ی فعالیت بدنی عادتی بک استفاده شد. آمار توصیفی، آزمون آماری آنوا و انواع مختلف ضریب های همبستگی برای تحلیل یافته ها مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد میزان شیوع چاقی در زنان نیشابوری %4/30، اضافه وزن %5/45 و چاقی شکمی%2/93 بود. به علاوه، نشان داده شد هرچه سن اولین قاعدگی پایینتر باشد، نمایه ی توده ی بدن زنان بالاتر است) 005/0p=). هم چنین امتیاز شاخص فعالیت بدنی حین کار و ورزش در زنان لاغر نسبت به سایر گروهها بیشتر بود. نتیجهگیری: با توجه به شیوع بالای چاقی در شهرستان نیشابور، مسئولین و ارگان های مربوط باید پیرامون اصلاح سبک زندگی، شامل وضعیت تغذیه ای و فعالیت بدنی زنان چاره ای بیندیشند.