اثر۸ هفته تمرین استقامتی بر بیان ژن نسفاتین و غلظت آن در کبد موش های صحرایی نر
چکیده
مقدمه: نسفاتین-1 پروتئین ضد اشتهای جدیدی است که از ژن نوکلئوبایندین-2 مشتق، در بافت چربی بیان و در پلاسما ظاهر میگردد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر 8 هفته تمرین استقامتی بر بیان ژن نسفاتین و غلظت آن در کبد موش های صحرایی نر بود. مواد و روش ها: 11 سر موش صحرایی نر بهطور تصادفی به ۲ گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین با شدت 20 متر در دقیقه (معادل 55-50% vo2 max)، به مدت ۶۰ دقیقه، ۵ روز در هفته و در مجموع 8 هفته روی نوار گردان تمرین کردند. حیوانات، 72 ساعت پس از آخرین جلسهی تمرین بیهوش، و تکه ای از کبد آن ها برای تعیین بیان ژن، غلظت نسفاتین-1 و گلیکوژن به روش هایrt-pcr ، الایزا و رنگ سنجی برداشته شد. یافته ها: این پژوهش نشان داد، تمرین استقامتی موجب افزایش بیان و غلظت نسفاتین-1 شد، اگرچه این تغییر نسبت به گروه کنترل معنیدار نبود. غلظت گلیکوژن استراحتی کبد نیز در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معنیداری افزایش یافت. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش برای نخستین بار نشان داد که نسفاتین-1، اول در کبد بیان میشود و دوم در پاسخ به تمرین استقامتی افزایش مییابد. تغییرات غیرمعنیدار نسفاتین-1 به احتمال زیاد از نقش آن در تنظیم انرژی حکایت دارد. به نظر میرسد بهبود نسبی شرایط انرژی کبد بر افزایش بیان ژن نسفاتین اثرگذار باشد. این در حالی است که atp به عنوان نمایانگر شارژ انرژی کبد در گروه تمرین، پایینتر از گروه کنترل بود.